Wat is het toch koud buiten... de wind blijft maar uit het noord-westen waaien... Mijn handen jeuken om in de tuin te gaan werken... maar het is mij te koud... De hagen staan te gillen om gesnoeid te worden... de Annabellen moeten nodig gesteund worden... en de Clematissen smeken om opgebonden te worden... Werk zat dus... maar eerst moet de zon maar gaan schijnen... Op de foto één van mijn wilde rozen... ook wel Egelantier genoemd... Dit zijn mijn favo rozen... ze zijn oersterk... niet veeleisend... en onderhoudsarm... en dat is maar goed ook want ze hebben wel vervelende kromme doorns... Helaas bloeien ze meestal maar één keer... maar wel lang en uitbundig... Daarna is het genieten van hun gekleurde bottels... waar weer vogels op af komen in de winter... Het zijn botanische rozen... dat wil zeggen dat ze nog puur zijn... er is niet mee gekruist... en ze komen gewoon nog in de vrije natuur voor... En daar houd ik van... puur natuur...
Belevenissen van Lia… vooral met de bloemen, planten en dieren rondom haar huis en in de tuin .
dinsdag 21 mei 2019
maandag 20 mei 2019
Kattendag...
Ook onze katten zijn weer blij dat we thuis zijn... Hoewel ze door een buuf prima verzorgd werden... en we maar een weekje weg waren... hebben ze mij toch gemist... Vandaag was het dus kattendag... de hele dag heeft er wel één van de drie op mijn schoot gelegen... Als ik naar boven moest liepen ze mee... ging ik naar buiten waren ze er ook... Ze vertrouwden het voor geen cent... waren bang dat we weer weg zouden gaan... Het zijn katten... maar ze hebben wel hondengedrag... ze zijn waar ik ben... lopen voor me voeten... en als ik zit.. zitten ze gelijk boven op me... Voorlopig hoeven ze zich geen zorgen te maken... de komende vier weken blijven we thuis... We gaan verbouwen... de badkamer wordt 65 plus gemaakt... bad eruit... grote douche erin... Ik kan niet wachten...!
zondag 19 mei 2019
Heerlijk...!
We zijn weer terug in onze eigen polder... na een heerlijke week in de Noord-Oostpolder... We hebben veel gefietst... veel mooie natuur beleefd... veel historische dingen gezien... en te veel lekkere dingen gegeten... Morgen gaan we weer op rantsoen... gaan we weer tuinieren.... weer het huis soppen... en weer genieten van bloemen, planten en dieren rondom ons huis... Heerlijk...!
zaterdag 18 mei 2019
Chinatown...
Vandaag waren we in Chinatown... ofwel Giethoorn... Wat een drama dat Giethoorn... of je in Azië bent... In restaurants word je in het Engels aangesproken... krijg je een menukaart in het Engels... vragen ze in het Engels of je Nederlander bent... Hoezo... heb ik soms spleetogen... loop ik met een iPad voor mijn gezicht... maak ik foto’s met een selfiestick...? Nee dus... ik ben gewoon met de fiets... wat in Giethoorn levensgevaarlijk is... fietsen... Je kan hier namelijk ook fietsen huren... en dat doe die Aziaten dan ook... en die zijn gewend om links te rijden... pffff... Wij hebben dus gelopen met de fiets... 50 meter... en zijn toen snel Giethoorn ontvlucht... Je zal hier wonen zeg... ik zou gillend gek worden... De heen- en terug weg was mooier dan dat Giethoorn... Ginds hebben we vanuit St.Jansklooster de ecowaterliner genomen naar Giethoorn... een uur varen over het Beulakerwijde... met prachtige uitzichten en mooie natuur... Terug zijn we weer door de Wieden gefietst... en hebben voorlopig voor het laatst genoten van dit prachtige gebied... Morgen gaan we weer naar onze eigen polder...
vrijdag 17 mei 2019
Smalle Weegbree..
Nog een wilde plant die je in de bloemrijke weilanden van de Wieden veel vindt... de smalle Weegbree... In Nederland komen zo’n zeven soorten Weegbree voor... Op mijn foto de smalle Weegbree... een vaste plant... die nu in bloei staat... De bloei is van beneden naar boven... waarbij eerst de stampers en daarna de meeldraden zichtbaar zijn.. Uit elk bloemetje komen drie zaadjes... De smalle Weegbree is niet giftig en de bladeren kunnen gewoon gegeven worden aan konijnen en andere knaagdieren... ze zijn er gek op... Weegbree is een tredplant... je kan over ze lopen en dan nog gaan ze niet dood... Daarom zie je ze vaak tussen straatstenen en stoeptegels staan... het zijn gewoon taaie rakkers... Weegbree groeit vaak in de buurt van brandnetels... en dat is hartstikke handig voor als je geprikt bent... Kneus het blad van de Weegbree en wrijf dit over de bulten... het geeft gegarandeerd verlichting van de jeuk... en een blad op een wond werkt bloedstelpend... Bij kiespijn kauwen op een blad... bij oorpijn een gekneusd blad in je oor doen... bij blaren een blad in je schoen leggen...en zo kan ik nog wel even doorgaan... Weegbree... een belangrijke plant voor de kruidendokter...
donderdag 16 mei 2019
Klaver...
Tijdens onze fietstochten viel het mij op dat er hier veel rode klaver in de bermen groeit... Rode klaver werd vroeger veel geteeld als stoppelgewas... dat wil zeggen dat rode klaver in maart en april onder het graan gezaaid werd... en na de oogst van het graan verder groeide om later geoogst te worden als koeievoer... De ecologische landbouw heeft weer belangstelling voor deze vorm van telen... Misschien hebben de eerste bewoners van de Noordoostpolder deze vorm van landbouw wel toegepast en heeft de rode klaver zich daarom zo uitgezaaid naar de bermen... Maar hoe het ook zit... de hommels en bijen zijn er blij mee...
woensdag 15 mei 2019
Lelijk...maar mooi...
Op de camping waar we nu zijn heeft een ooievaars echtpaar op een afgezaagde boom een nest gebouwd... Inmiddels zijn ze met z’n vijven... drie kinderen ooievaar zijn uit hun ei gekropen en worden door pa en ma goed verzorgd... De één gaat eten zoeken terwijl de ander op het nest bij de jongen blijft... Ze worden nooit alleen gelaten... voorbeeldige ouders dus... Ze zijn nu zo groot dat ze soms met hun koppies boven de rand van het nest uitkomen... en wat zijn ze toch lelijk... Ze hebben nu veel te grote ogen voor hun gedrongen koppie... hebben nog een zwarte snavel... en bijna nog geen veren... Vanaf zijn geboorte tot het uitvliegen... na 10 weken... verorbert één jong ongeveer 16 kilo aan voedsel... wat zijn ouders voor hem vangen en hem voeren... Een vreselijk drukke tijd dus voor Pa en Moe ooievaar... zeker met drie jong... Regelmatig klinkt hun geklepper over de camping... weer eens wat anders dan het getjilp van een mus...
Abonneren op:
Posts (Atom)






