Rooie Ribes...

Nog zo’n lentebloeier... de Rode Ribes... Vroeger stond hij bijna in elke tuin... perk en park... Tegenwoordig is hij niet heel erg meer in trek om in tuinen aangeplant te worden... Dat komt door de geur van de bloemen... niet iedereen is gecharmeerd  van deze kenmerkende  zoete kattenpis geur... maar het trekt wel veel bijen en hommels aan...  De struik komt van nature voor aan de Amerikaanse westkust... Hij wordt ook wel siertrosbes genoemd... na de bloei kunnen er zwart-blauwe bessen aan de struik komen... De struik groeit op bijna elke grond en kan goed tegen zeelucht en luchtverontreiniging... met andere woorden: hij is bijna niet kapot te krijgen... Zelf heb ik hem ook niet in de tuin staan... ik heb de foto in de tuin van mijn dochter gemaakt omdat ik de kleur en de bloemetjes zo mooi vond...

Longkruid...

Vandaag weer een blogje over de tuin...( afgelopen zaterdag had ik helaas geen tijd om een foto te maken en ik was na een lange dag bij museum Het Voorhuis te moe om te bloggen... ) Vanmiddag was het weer een heerlijke zonnige tuinwerkmiddag... Wel jammer dat er behoorlijke vorstschade te zien is... de nieuw uitgelopen rozenblaadjes zijn zwart geworden en ook de hortensia’s hebben zwarte randjes aan de verse bladeren... Zelfs de primula’s hebben geleden... ik heb ze vanmiddag flink onder handen genomen en alle aangetaste bladeren en bloemen verwijderd zodat de knoppen nu alle kans krijgen om uit te komen... Inmiddels is ook het paarse Longkruid in bloei gekomen.... en ook deze plant is nog een overblijver van mijn wilde tuin... Er is bij het ontruimen toen toch een stukje wortel blijven zitten en daar is nu weer een plant uitgegroeid... Hij staat niet in de weg dus laat ik hem maar staan... tot hij uitgebloeid is... Dan knip ik hem kort om meeldauw in de tuin te voorkomen...

Jut en Jul...

O...oh... door de oostenwind werd het koetennest van Jut en Jul uit elkaar getrokken en door de golven meegenomen... Weer pech dus... ze leren het ook nooit... Men man en macht... Jut en Jul dus... werden alle takken en bladeren weer opgedoken en meegetrokken naar de oorspronkelijke plek... Het koste hen uren om van de restanten weer een nest te maken... Ik had zo’n meelij met hen... ik had ze wel willen helpen... maar je moet de natuur zijn gang laten gaan... Ooit zullen ze het moeten leren om een stabiel nest te maken... Ze zijn ook al volop aan het paren.... ik ben benieuwd of het nest klaar zal zijn als Jul haar eerste ei kwijt moet...

Jaloers...

Wat een mooi... droog... en zonnig weer blijft het toch... maar wat blijft het toch koud... De dader is de noord/oostenwind... die de kou uit Siberië naar hier blaast... Heel vaak blijft de wind uit het noorden waaien tot de langste dag... in mei hebben we daarom de ijsheiligen nog... In de zon en uit de wind was het wel lekker... maar rondom ons huis is daar geen plekje van te vinden... Jansen... onze kat... had wel zo’n plekje gevonden... In het weiland... onder de brug... lag hij heel de middag te soezen... om jaloers van te worden...

Op reis...

Vandaag geen foto van de natuur rondom ons huis... ik was... zoals ze het hier zeggen... de hort op... Vandaag was ik op reis... naar de grote stad... Een paar keer per jaar ga ik naar mijn lieve nicht... helemaal naar Gouda... Grapje natuurlijk... want zo ver is het niet... en Gouda is ook niet zo heel erg groot... maar Gouda is wel een prachtige oude stad... met ontzettend leuke winkeltjes... En in één van die winkeltjes zag ik deze koffertjes... netjes op een rij... van klein naar groot uitgestald... Leuk al die zuurstokkleurtjes... Nicht en ik hebben heerlijk geluncht... gezellig bijgepraat... natuurlijk wat winkels bezocht... en zelfs een terrasje in de zon gepakt... Dat kon omdat je in een stad geen last heb van de koude noordenwind... Op mijn platteland waaide je uit je hemd en had je een dikke jas nodig...

Paars tapijt...

In het weiland van buurman boer liggen langs de slootkant prachtige paarse tapijten... Een eldorado op het ogenblik voor hommels en bijen... Het zijn tapijten van paarse dovenetels... een éénjarige plant... Je ziet ze vaak in bermen en zoals hier in het weiland langs de slootkant... Dat ze hier groeien komt... denk ik... omdat een trekker de grond plat en kapot heeft gereden met het opschonen van de sloot... want ze groeien het liefst in omgewoelde grond... De plant is voor mensen goed eetbaar... je kan er soep van trekken en thee van maken... maar ook de rauwe en vers geplukte blaadjes en bloemetjes doen het goed in een salade... Of de buurkoeienmeisjes ze lusten weet ik niet... die krijgen ze trouwens van de winter pas te proeven...  als kuildovenetel... De paarse dovenetel is ook een waardplant voor diverse vlinders... die hun eitjes op deze plant afzetten... hij is geneeskrachtig... en vochtafdrijvend... Bij een snijwond bijvoorbeeld leg je een gekneusd blaadje op de wond... dat bevorderd de genezing...  Voorlopig heb ik een prachtig paars uitzicht... tot de eerste maaibeurt...

Te laat...

Ik had m’n stoel al klaargezet... Even de maandagse werkzaamheden afwerken... en dan nog lekker even buiten in de zon zitten... dacht ik... Niet dus... toen ik klaar was met soppen werd het in het oosten wat donker... en diende er zich een bui aan... Ik had net op tijd de stoelkussens binnen toen het los ging... Dikke druppels gingen over in heeeel dikke druppels... ontzettend fijn voor de tuin... maar wat minder voor mij... Daar ging mijn uitrustuurtje in de zon... het werd dus uitrusten binnenshuis....