Wachten...

De Lavendel in de potjes staan al bijna twee weken te wachten om gepoot te worden in de nieuwe bakken in de voortuin... Door al die regendagen is het er nog niet van gekomen... en ze moeten toch nog een paar dagen wachten... Tot dinsdag blijft er kans op regen maar daarna schijnt het dat we een paar droge dagen krijgen... met minder wind... Eerst zien... en dag geloven... Dus als de voorspellingen uitkomen staan deze plantjes dinsdagavond op hun nieuwe plek... Ook de rozen zijn inmiddels aangeschaft en mogen dinsdag ook de volle grond in... De komende dagen moeten ze nog in hun potten blijven staan... ze moeten nog even wachten dus...

Zat...

Ik vind het nu wel weer genoeg... die voorjaarswind... Ik wil wel weer eens naar buiten kunnen zonder dat mijn haar steil overeind staat... Foto’s zijn er ook bijna niet te maken... alles beweegt... bloemen zwiepen heen en weer... niets staat stil buiten.  Ja... de schuur... maar daar heb ik niets over te vertellen... behalve dan dat het in de schuur een grote bende is... Volgende week krijgen we lenteachtig weer... zegt men... en dan gaan we de schuur opruimen... en de tuin... en onze veranda... en de vlonders... Allemaal vervelende klussen... maar ik heb er toch een zin in... lekker buiten in de zon bezig zijn... Op de bewogen foto zwiepende narcissen bij een golvende sloot... een beetje lente... en een beetje herfst...

Kattenplank...

Wat moet je toch op zo’n natte dag op de foto zetten... ik ga dus echt niet naar buiten met dit weer...  Gelukkig zijn er ook door ons raam foto’s te maken van de polder... en er is altijd wel wat te zien in het weiland...de lucht... of in de sloot... Dus toen ik vanmiddag even keek... zag ik onze eend vanuit het weiland over de "catwalk" naar onze tuin lopen... Ik zeg "onze" eend omdat zij al jaren in onze tuin broed... elke dag in onze tuin rondscharreld... en regelmatig een bad neemt in onze vijver... Katrien... zo noem ik haar... is onze huis- tuin- en kamereend... want als ze de kans krijgt loopt ze naar binnen... naar de keuken... en eet ze de kattenbrokken op... Mijn drie katten zijn soort bang van haar... zij is niet bang van hen... maar van buurtkatten moet zij niets hebben... dan vliegt ze de sloot in... Vanmiddag was de catwalk dus even "duckwalk"...

Onderduiker...

Soms piepen er nog planten boven de grond uit die in mijn vroegere wilde bloementuin stonden... Bij het toen leeghalen en omploegen  zijn er waarschijnlijk toch wortels of zaadjes in de grond blijven zitten... Één van die onderduikers is het witte Longkruid... die komt nu de grond uit naast de sierappelboom... Zijn Latijnse naam is Pulmonaria en dat betekent long... dit Longkruid is een erg geneeskrachtig kruid... als je  de bladeren kookt en daarna zeeft heb je een drankje dat heilzaam is tegen veel kwalen... Het helpt bij bronchitis... drijft vocht af... het helpt als je ermee spoelt tegen heesheid...  bij vermoeide ogen kun je ze hiermee deppen... en het helpt tegen kloven... winterhanden- en voeten... En als je de blaadjes kneust en in je poepert stopt... kom je ook nog van je aambeien af...  Van mij mag hij dus blijven staan... niet voor zijn geneeskrachtige eigenschappen... maar om zijn prachtige witte vroegbloeiende bloemetjes...

Wind...

Wat word ik toch moe van die wind de laatste dagen... als ik naar buiten kijk zie ik alles heen en weer gaan... bomen... planten... de kattenplank over de sloot... mijn hangende voedertafel... en de woelige golven op de wetering... De vogels durven zelfs niet op die heen en weer zwaaiende voedertafel hun dagelijkse zaadjes te komen halen... en de katten durven niet meer over de zwiepende plank naar het weiland... Nou houden mijn katten zo wie zo niet van wind... daar worden ze helemaal gek van... Ze rennen als een gek door de tuin... door het kattenluik naar binnen... rennen naar de keuken... en terug door het kattenluik weer naar buiten... Ook daar word ik doodmoe van... van die rennende katten om en in het huis... Mijn katten houden ook niet van de regenbuien... bang om nat te worden... Tussen de buien door rennen ze snel even naar buiten om uit de vijver te drinken om daarna weer snel naar binnen te komen... En volgens de berichten blijft het de hele week nog regenen en hard waaien... lekker dan...

Maartse bui...

Vandaag kregen we echte maartse buien om onze oren... Vooral de laatste... rond half vier was heftig... Het waaide zo hard dat het water letterlijk de wetering uit waaide... Ook waren er een paar klappen onweer te horen...  en dat deed mij aan het gezegde denken: donder in maart is vorst in april... Nou zijn er heel veel gezegdes over maart... zoals: maart guur, geeft een volle schuur... daar is geen maart zo goed of het sneeuwt wel op de boer zijn hoed... brengt maart storm en wind, de sikkel is de boer gezind... wat maart niet wil, dat neemt april... En zo zijn er wel veel meer gezegdes over maart... Mijn favoriet is deze... MAARTSE BUIEN, DIE BEDUIEN, DAT DE ZOMER AAN KOMT KRUIEN...  een erg hoopvol gezegde...!

Kadootje...

Wat het weer betrof viel het vandaag best mee... de vermoeiende wind van gistermiddag was gelukkig weggewaaid... Het was eigenlijk gewoon goed tuinweer... en daar hebben we dan ook gebruik van gemaakt... Ik heb de blauweregen gekortwiekt... de meterslange uitlopers heeft manlief in stukken geknipt voor in de kliko... De uitgebloeide bloemschermen van de klimhortensia zijn er ook uit gehaald... Inmiddels staan er al weer twee volle groene kliko’s... Daarna heeft manlief het gazon geprikt... en heb ik er zand overheen gestrooid... Ons gazon is nogal nat en modderig... en ligt vol met hoopjes grond die de wormen opgewroet hebben... Het is nu de bedoeling dat het zand in de gaatjes regent en de grond daardoor wat meer water doorlaat... Ook de eerste algen zijn uit de vijver gevist... Een productieve middag dus... En zomaar midden in het grind staat dit Blauwe Anemoontje te bloeien... een prachtig kadootje op deze internationale vrouwendag.....