Zonnestralen...

Ik heb vandaag weer even buiten gezeten... uit de wind en in de zon was het goed toeven... Met een bakkie thee en drie katten naast me heb ik genoten van dit Lenteweer... Maar als je uit de zon en in de wind kwam was het nog afzien... dan had je best wel een jas en sjaal nodig... Ook de katten genoten met mij van de eerste zonnestralen... er werd zelfs gerollebold in de zon... Zij genoten net als ik van de warmte van de zon op onze velletjes... en zelfs een verdwaalde krokus opende haar bloemblaadjes... De sneeuwklokjes hadden er nog geen zin in... die bleven dicht... Die zullen deze week best wel opengaan als de temperatuur oploopt naar de 15 graden... Maar... eerst voelen... dan geloven...

Kriebels...

De Lente zit deze week in de lucht... Je kan goed in de tuin zien dat de natuur tot leven komt... de knoppen van de Camelia worden dikker en de muggen dansen boven de vijver... In folders en e-mails van tuincentra staan volop bloeiende bollen... primula’s... aubrieta’s... en  scheefbloemen te koop... De komende weken staan er ook weer tuinbeurzen op de kalender... Ook zijn er al volop kastanje- en bloesemtakken te koop...  Vanmiddag zijn de balken bezorgd voor de bloembakken die in mijn nieuwe voortuin komen te staan... Het begin is er... en ik heb er zin in... in de Lente... Ik mag natuurlijk niet te hard juichen... vorig jaar schaatsten we nog op 3 maart...

Saai...

Dit was vandaag mijn uitzicht... saai hè... Ontelbare bellen op het wateroppervlak van de sloot... veroorzaakt door de gestaag vallende regendruppels... Terwijl ik er een poosje naar keek hoe de bellen ontstonden en daarna uit elkaar spatten... vielen mijn ogen dicht... Je wordt daar namelijk heel slaperig van... en zo wie zo van dit sombere weer... Nou ben ik geen persoon die van middagdutjes houd... maar vanmiddag heb ik me overgegeven... Ik heb een lekker zacht en warm dekentje gepakt en even in m’n stoel een tukkie gedaan... Nu maar hopen dat dat tukkie mijn nachtrust niet nadelig beïnvloedt... want dat is al zo’n ramp...

Gewoon...

Eigenlijk niets te melden over vandaag... het waaide hard... het was niet koud... en er lagen door de wind weer diverse voorwerpen ondersteboven in de tuin... Maar om nu weer foto’s te maken van weggewaaide bloempotten en andere troep is te veel van het goede... Daarom vandaag gewoon een foto van onze dikke " je weet wel " kater Jansen... Gewoon omdat zijn ogen zo goed pasten bij de kussens op de bank...

Oppasdag...

Vandaag had ik totaal geen zorgen om een onderwerp te kiezen voor mijn dagelijkse foto... ik had een oppasdag en onze kleinzoon was vandaag een gewillig onderwerp... Zodra ik mijn toestelletje maar te voorschijn haalde stond hij al in het gelid... klaar voor de kiek...  Ik kon dus kiezen vanavond welke foto ik voor deze blog zou gebruiken... Het werd de foto waarop kleinzoon trots zijn werkstukken aan mij liet zien die hij op de crèche gemaakt had... Nog geen twee jaar en dan al met kunstwerken thuiskomen... geweldig toch....?  En dan de foto waarop hij er met de pantoffels van zijn vader vandoor gaat... De vloer lag bezaaid met speelgoed... maar hij was het zoetst met de pantoffels van zijn vader... Wat dat betreft is er met "vroeger" niets veranderd...

Taai...

Wat zijn Violen toch taaie planten... deze Viool op de foto heeft nachten met vorst doorstaan... is een paar keer ondergesneeuwd geweest... en is onder ontdooide sneeuw weer bevroren... En nu staat de plant er weer fris en fruitig bij... alsof er niets gebeurd is... Hij heeft totaal niet geleden en zelfs de knoppen staan weer op het punt om open te gaan...Wel is de bloem wat omgekruld... maar dat mag de pret niet drukken... de kleuren zijn mooi gebleven van deze taaie rakker...

Nat...

Het regende toen ik vanmorgen uit bed stapte... en die regen bleef de hele dag vallen... Goed weer dus om de badkamer eens flink aan te pakken... Slecht weer om buiten foto’s te maken.... Dan nog maar foto’s die ik gisteren maakte... van planten die de kou overleefd hebben... en op de vreemdste plekken te voorschijn komen... Het is de Digitalis of Vingerhoedskruid... Deze plant zaait zich zo gemakkelijk uit in de nazomer... dat ze op de gekste plekken opkomen... Meestal laat ik de zaailingen gewoon staan... waar dan ook... of ze moeten heel erg in de weg staan... Wij zijn namelijk gek op Vingerhoedskruid... en wij zijn: ik en de hommels en bijen...  Hier zijn ze gewoon in het grind opgekomen... en aan de buitenkant van de beschoeiing... tussen de planken uit gegroeid... Ik ben benieuwd wat voor kleur ze straks hebben... want dat is altijd weer een verrassing...