Taai...

Wat zijn Violen toch taaie planten... deze Viool op de foto heeft nachten met vorst doorstaan... is een paar keer ondergesneeuwd geweest... en is onder ontdooide sneeuw weer bevroren... En nu staat de plant er weer fris en fruitig bij... alsof er niets gebeurd is... Hij heeft totaal niet geleden en zelfs de knoppen staan weer op het punt om open te gaan...Wel is de bloem wat omgekruld... maar dat mag de pret niet drukken... de kleuren zijn mooi gebleven van deze taaie rakker...

Nat...

Het regende toen ik vanmorgen uit bed stapte... en die regen bleef de hele dag vallen... Goed weer dus om de badkamer eens flink aan te pakken... Slecht weer om buiten foto’s te maken.... Dan nog maar foto’s die ik gisteren maakte... van planten die de kou overleefd hebben... en op de vreemdste plekken te voorschijn komen... Het is de Digitalis of Vingerhoedskruid... Deze plant zaait zich zo gemakkelijk uit in de nazomer... dat ze op de gekste plekken opkomen... Meestal laat ik de zaailingen gewoon staan... waar dan ook... of ze moeten heel erg in de weg staan... Wij zijn namelijk gek op Vingerhoedskruid... en wij zijn: ik en de hommels en bijen...  Hier zijn ze gewoon in het grind opgekomen... en aan de buitenkant van de beschoeiing... tussen de planken uit gegroeid... Ik ben benieuwd wat voor kleur ze straks hebben... want dat is altijd weer een verrassing...

Muurt...

Ondanks dat het winter is groeien er toch nog plantjes in de tuin... zoals het plantje op de foto... Vogelmuur... De meesten kennen het als Muurt... een vreselijk onkruid... dat in je tuin moeilijk uit te roeien is... Maar ja... wat is onkruid... Wat voor de één onkruid is... is voor de ander een prachtige plant... Vogelmuur is voor vogels... de naam zegt het al... een geweldige plant... Vogels zijn gek op zowel de groene delen van de plant... als op de vele oliehoudende zaadjes die de plant produceert...  Hoewel Muurt familie van de Anjer is... heb ik liever Anjers in de tuin dan Muurt... Voor mij is Muurt dus een onkruid en verwijder ik het na de winter uit mijn tuin... nu dient het nog als vogelvoer...

Metamorfose...

Ik heb mijn kerststuk omgebouwd tot winter/voorjaarstuk... kerstgroen en kerstbessen eruit... samen met het steekschuim... en een jampot met tulpen weer in de schaats gezet... Zo kan mjn schaats nog een paar weken mee... het is tenslotte nog winter... en wel tot 20 maart om 21.58 uur... want dan begint officieel de Lente... Dan begint ook het tuinseizoen weer... ik heb er weer zin in...  Vanmorgen mijn nieuwe  voortuinplannen besproken met tuinman Gerard... het wordt een onderhoudsvrije pensionada tuin... bloembakken met een watergeefsysteem... bijen planten... water voor de vogels... en grind voor de waterafvoer van de te verwachte hoosbuien... De materialen zijn inmiddels besteld... zodra ze geleverd worden gaat Gerard aan de slag... Ik ben heel benieuwd of het zo gaat worden zoals ik het in mijn hoofd heb...

Rust...

Deze zondag was voor ons een echte rustdag... we hadden geen verplichtingen... de agenda was blanco... En dat is ook wel eens een keer heel erg fijn... heerlijk niets doen... lekker tuttelen... Ook de katten hielden een rustdag... behalve Saar... Terwijl moeder en broer in hun mandjes lagen te snurken... was Saar op muizenjacht in het weiland... Er moest toch eten op de plank komen... Helaas werden het toch weer kattenbrokken als avondeten... voor de katten dan hè... Wij aten wat anders...

Zonnetje...

Wat een trieste miserabele natte zaterdagmorgen...  ik word dus niet vrolijk van dit weer... ik wil zon... En die kwam vanmiddag even langs... onze kleinzoon... ons zonnetje in huis... En wat kan hij toch heerlijk spelen... met speelgoed van meer dan 40 jaar oud... zonder toeters en bellen... In dit speelgoed hoeven geen batterijen... knipperen er geen gekleurde lampjes... en komen er geen geluiden of liedjes uit... Dit is nog doodstil speelgoed... waar je je eigen fantasie bij moet gebruiken... en zelf de geluiden erbij moet maken... Met dit speelgoed heeft mamma... neven en achterneven en nicht van mamma... tante... en neef en nicht nog meegespeeld... IJzersterk speelgoed dus... en het verveelt nog steeds niet... Speelgoed dat in de familie werd doorgegeven en nu na 40 jaar nog steeds leuk is om mee te spelen... Wie weet speelt de volgende generatie er ook weer mee... ik bewaar het wel...

Rust...

Afgelopen nacht heeft het weer iets gesneeuwd... dus vanmorgen vroeg lag er weer een witte wereld voor onze deur...  Wat een rust straalt dat toch uit... of je naar een zwart/wit foto kijkt... Geen kleuren die storend zijn... nog geen voetstappen in de sneeuw... en de poezen die nog in hun mandjes liggen hebben ook nog geen sporen achtergelaten... Rust dus... en stilte.. Ik heb vanmorgen even staan genieten van dit alles... voor dat deze vrijdag... met een overvolle agenda... voor mij aanbrak... Op de foto wel een klein beetje kleur... van de rozenbottels... maar storend is het niet...