Betrapt...

Voor mensen is het ijs nog onbetrouwbaar... maar poezen kunnen er al overheen... Hoe ze weten dat ze erover kunnen weet ik niet... er is niemand die het ijs uit probeert... zoals mijn vader vroeger voor mij deed... Fien ging als eerste het ijs op... toen zij mij zag staan ging ze er vlug af... en keek heel schuldig alsof ze betrapt was op iets heel ergs... Saar was niet van het ijs af te slaan... ze heeft de hele middag de walkanten  afgestroopt... op zoek naar muizen- en rattennesten... Vanaf het ijs kon je er nu goed bij... moet ze gedacht hebben... En Jansen was weer eens niet naar buiten te krijgen... hij heeft de hele dag liggen slapen... Jansen is een kater... een man, zeg maar... en mannen houden niet van kou...

Peddelen...

Hoe overleef je als watervogel de vorst... Smienten en eenden hebben daar wat opgevonden... je gaat met de hele groep een stuk water ijsvrij houden door met z’n allen rondjes te blijven zwemmen... zodat het water in beweging blijft en niet de kans krijgt om te bevriezen... Ook gaan ze om de beurt het water uit om te eten... alleen op het warmst van de dag grazen ze met z’n allen... De huis-tuin- en keuken eenden gaan gewoon zitten dutten op het ijs... die maken zich niet druk... die worden wel gevoerd en drinken doen ze wel uit mijn vijver die ik open houd.... Één eendenpaar probeert voor zichzelf een wakje open te houden... dat wordt samen heel hard peddelen vannacht...

Vloer...

Vanmorgen lag de ijsvloer op de wetering... na een vriesnacht... er prima bij... want alle begin is heel belangrijk... Zou de wetering dicht vriezen met wind dan krijg je rimpelijs.... of windwakken... Zouden er eenden of koeten een wak openhouden ? Maar niets van dit alles... er lag zwart... rimpelloos ijs... Tot vanmiddag.... de zon scheen volop... de temperatuur kwam boven nul... en de zuidenwind zorgde ervoor dat het ijs in een mum van tijd weg was... gesmolten... foetsie...!  Het wordt dus wachten op vannacht... tweede kans op een mooie ijsvloer...

Ontwaakt...

Toen ik vanmorgen deze foto maakte was Goudriaan net ontwaakt... en ik ook...  De zon zat nog achter de horizon en kleurde de lucht achter de kale boomtoppen oranjerood... Toen de zon boven de horizon uitkwam... waren de contouren van de huizen en de bomen niet meer te zien vanwege mist die door de zon wakker werd geschud... maar later ook door de zon werd verdampt... Vanmiddag verdween de zon achter sluierbewolking... jammer want het was zo’n mooie dag... Nu maar hopen dat die bewolking snel oplost... want hoe helderder de lucht is vannacht... hoe harder dat het gaat vriezen...

Grasbollen...

Het gaat de komende dagen een beetje winteren... Fijn hoor... laat het maar goed gaan vriezen... dan is er meestal ook zon overdag... Vanmiddag kon je het al merken... het werd kouder... en de eerste natte sneeuwvlokken daalden ter aarde... Wij dames van het breicafé hadden er geen last van... wij zaten lekker warm... met een bakkie koffie of thee... in dorpshuis De Multistee... Het was trouwens weer erg gezellig met elkaar... Trouwens... er is nog plaats genoeg voor meer brei-haak-borduur- quilt- en weet ik wat nog meer handwerkdames... De laatste maanden is het te warm geweest voor de tijd van het jaar... de natuur loopt een maand voor... Manlief en ik merken dat al als hooikoortspatienten... er wordt door ons al volop geniest.... In de tuin is het ook te zien... de zaadjes van de vetbollen voor de vogels beginnen uit te lopen... Het worden nu grasbollen... is weer eens wat anders... toch...?

Polderbaan...

Het was een drukke bedoening vandaag op de Polderbaan... Eenden en meerkoeten waren al aanwezig... die zijn er altijd... maar vanmiddag landden er na elkaar tientallen smienten... Ze komen met de hele groep aanvliegen... vliegen een rondje om de Polderbaan en bij elk rondje landen er een paar... Voor dat iedereen geland is duurt dus wel even... Een lust om naar te kijken... Daarna kwamen er twee symbolen van de KLM aanvliegen... die landden ook na elkaar... Prachtig om te zien hoe de zwanen hun landingsgestel uit hadden staan...  het zijn net echte vliegtuigen zoals ze landden... Alleen zag ik nu bij de landing geen rook maar waterspetters van hun landingsgestel afkomen...

Klimaat...

Om de doelstellingen van het klimaatakkoord te halen in 2030 heb ik maar besloten om ook mee te helpen... Ik heb gordijnen aangeschaft... hoewel ik eigenlijk anti-gordijn ben... Bij dichte gordijnen voel ik me zo opgesloten... ik moet naar buiten kunnen kijken ook als het donker is... Ik heb ze gekocht op Marktplaats... want nieuwe vond ik te duur... Rutte geeft namelijk nog geen subsidie op nieuwe... Ze moesten wel vermaakt worden voor mijn ramen... dat is het lastige van tweedehands... Nou heb ik liever een schop of een hark in mijn handen dan naald en draad...of zitten achter de naaimachine... En dan mis ik m’n moeder... die keek er naar... en het was gefixt... Gelukkig heb ik een "grote" zus die ontzettend handig is met zulke dingen... met alles eigenlijk... Ze heeft me dus geweldig geholpen en inmiddels hangen de gordijnen voor mijn ramen... Morgenochtend schuif ik ze wel weer wagenwijd open natuurlijk...