Kleurloos...

Wat is de wereld in de winter toch kleurloos... Dat viel me op... op deze miezerige dag... Het is dat het gras nog wat groen is in de polder... dat geeft nog een beetje kleur... maar als ik naar buiten kijk zie ik één grote zwart/wit foto... Ook mijn foto van de mussen die op mij zitten te wachten totdat ze vogelvoer krijgen lijkt een zwart/wit foto... maar is toch met een kleurencamera’tje gemaakt...  De mussen zijn inmiddels zo gewend aan mij... dat ze gewoon blijven zitten als ik voer kom brengen... Soms zitten ze maar op een halve meter bij mij vandaan in de heg... en maak ik even een praatje met hen... Ze hebben hun schuwheid en angst gewoon overboord gegooid... voor zonnepitten... vogelhagelslag... en vogelzaad...

Weinig reuring...

Het weer somberde vandaag... en ook de polder somberde... Er was weinig reuring te bespeuren in de weilanden... alleen de rattenvanger op zijn quad bracht wat geluid... waar de vogels en eenden van schrokken... en opvlogen... Het wordt tijd dat die man een elektrisch karretje krijgt van de Provincie... Wij moeten ook milieu bewust gaan leven... dus laat de overheid nu maar eens het goede voorbeeld geven... Op de foto is ook te zien dat er al geknot wordt in de polder... De meeste knotters wachten totdat er ijs in de sloot ligt... zodat de takken gemakkelijker opgeruimd kunnen worden... De knotter die hier aan het werk was kon daar niet op wachten... het zal wel een fanatiek schaatser zijn... denk ik... Een schaatser heeft geen tijd om te knotten als er ijs in de sloot ligt... 

Zoekplaatje...

Een paar merels hebben inmiddels mijn malusappelboompje ontdekt... als ontbijt... lunch... en diner... want ze zitten er heel de dag uit te eten.. Omdat het boompje vlakbij ons raam staat... is de merel nogal schichtig... hij ziet mij zitten... Het eten van de appeltjes wordt dan wat lastig... eten...kijken...eten... kijken enz... Maar vanmiddag zag hij ineens het licht... hij trekt nu het steeltje van de boom af en neemt dan het appeltje met steel en al mee... Daarna legt hij hem op het gazon achter in de tuin.. en eet hem daarop... Slim hoor... !  Alleen die afgekloven appel kersenpitten... daar zal mijn grasmaaier niet blij mee zijn denk ik... 

Onstuimig...

Wat een onstuimige dag was het vandaag... er stond een behoorlijke noord-wester bries... In de tuin was het weer raak... tuinstoelen... potten en vazen waren weer om- of weggewaaid... Deze keer gelukkig niet de wetering in... maar ze zwommen nu in de vijver... Gelukkig is manlief nu thuis... dus die mocht nu de honneurs waar nemen om puin te ruimen... en om uit zijn eigen vijver te vissen... Voor de toekomstige stormen gaat hij oplossingen zoeken... zodat hij niet meer hoeft te vissen na elke bries... De bejaarden-bingo-brunch vanmiddag was hartstikke gezellig en ook een beetje onstuimig... er werden prijzen gewonnen... maar door het handelen van een onstuimige Goudriaanse bejaarde... wist niemand meer voor wie de gewonnen prijs eigenlijk was... Ik heb even de definitie van "onstuimig" opgezocht... het betekent: wild...moeilijk te bedwingen... En zo zag deze Goudriaanse bejaarde er ook uit... 

Kerstloos

Nou... de Driekoningen zijn terug naar hun land... de Kersttijd is nu definitief voorbij... het wordt weer tijd voor orde en regelmaat... We gaan nu richting het voorjaar... maar eerst natuurlijk nog een paar ijsweken... als het kan... Mijn kamer en serre heb ik vandaag Kerstloos gemaakt... en gesopt... Morgenmiddag na de Pensionada-bingobrunch is de keuken aan de beurt... In de tuin staat deze Skimmia... ook hij heeft zijn knoppen al klaar... ook hij wil richting voorjaar...

Zondag rustdag...?

Wat een drukke zondag... Ik ben nog opgevoed dat de zondag een rustdag moest zijn... maar in de hedendaagse maatschappij is dat niet meer van toepassing... Manlief heeft weer erge beenklachten en daarom was er voor hem vanmiddag een MRI-scan gepland... Ziekenhuisapparaten krijgen tegenwoordig geen zondagsrust meer... daar zijn ze te duur voor... Daarna was er nog een oude tante die een gelukkig nieuwjaar gewenst moest worden... een etentje met lieve vrienden... en daarna nog meer nieuwjaarswensen overbrengen... In de tuin is het voor de planten nooit rustdag... die zijn druk bezig om knoppen te maken voor het komende seizoen...  Op de foto een knop van de klimhortensia... je ziet zelfs al kleine blaadjes te voorschijn komen... Als het gaat vriezen is deze knop verloren... wordt hij zwart... kan de plant weer opnieuw beginnnen... ook op zondag... 

Keuzes...

Waarom zijn alle nieuwjaarsrecepties toch op de zelfde dag... op de eerste zaterdag na oud en nieuw...?  Omdat we niet in stukken te delen zijn... en niet overal tegelijk konden zijn moesten er keuzes gemaakt worden... Waar we deze zaterdag naar toe gaan wordt volgend jaar overgeslagen... heb ik bedacht... Dat is het eerlijkste... toch...? Verder was het een heerlijk rustige maar sombere zaterdag... In de tuin staan zowaar weer twee bloeiende bloemen in een Hebe-struikje... Ze zijn wel een beetje mislukt want ze horen lang en aarvormig te zijn...  te weinig voedsel denk ik om groot te groeien...  De Hebe of Struikveronica is een struik... met rond de 100 verschillende soorten en kleuren... Ze zijn er in mini... tot bomen die wel 7 meter hoog kunnen worden... Bij mij staat hij in een pot... de bloeitijd is eigenlijk augustus... maar deze heeft de keuze gemaakt om januari wat kleur te geven... zij het wel in een vreemde vorm...