Bestand...

Het was gewoon een grauwe zure dag vandaag... Vanmorgen lag er een flinterdun laagje ijs op de sloot...  wat met de middag al gesmolten was... Wat mij opviel was dat de meerkoeten een soort van wapenstilstand gesloten hadden... In de zomer kunnen ze elkaar niet zien of luchten... vliegen ze elkaar geregeld in de veren... maken ze elkaar bijna af... en komt er niemand in elkaars territorium...  Maar in de winter is dat allemaal voorbij... vormen ze één grote groep... en zijn ze heel lief voor elkaar... Wat is dat toch... het lijken net mensen... Die vieren ook in oorlogen kerst met de tegenstander... een zogenaamd kerstbestand van twee dagen... om daarna elkaar weer af te maken... Sorry... dat ik het zo grof verwoord... maar ik vind dit totale waanzin... Net als het winterbestand van de meerkoeten... Men moet gewoon het hele jaar lief zijn voor elkaar... mensen en dieren...

Kunst...

Het was vandaag een drukke derde Kerstdag... opruimen... een paar wassen draaien... en de administratie bijwerken... Voor het nieuwe jaar de betalingen er nog uit doen... januari zonder schulden beginnen... Die instelling kreeg ik mee bij mijn opvoeding...  Ook onze boekhouding moest nodig bijgewerkt worden... iets met eindejaar... en btw...  Lekker bezig geweest dus vandaag... Op de foto de zaaddozen van mijn Hibiscus... de zaadjes vallen er bijna uit... voer voor de vogels... Soms komen er puttertjes... dat zijn ook vogels... die de zaadjes eruit peuteren... Dit jaar heb ik ze helaas nog niet gezien... Natuurlijk is het geen mooie vrolijke kleurrijke foto... van die zaaddozen... maar je moet het maar als "kunst" zien... natuurlijke kunst...

Jasmijn...

De vroegstbloeiende heester van het jaar is de Winterjasmijn... maar omdat hij nu al in bloei staat... is de Winterjasmijn dit jaar de laatsbloeiende heester van 2018... Vanaf volgende week mag hij zich weer de vroegbloeiendste heester noemen... Het kan raar lopen voor een heester... twee keer kampioen zijn binnen één week... Rare Chinees... want daar liggen zijn wortels... op grote hoogten... tot wel 4500 meter... Hij is daarom vreselijk winterhard... niet kapot te vriezen... Hij lijkt in de bloei erg op de Forsythia... nog zo’n vroegbloeier... maar is geen familie... De Winterjasmijn hoort bij de olijffamilie... en dat is aan het bloemetje goed te zien... Hij fleurt onze oostmuur behoorlijk op... in deze donkere dagen na Kerst... Een soort Lente voorproefje... 

Samen...

Toen ik het weerpraatje van vanmiddag 12 uur hoorde... dat het vandaag een grijze dag zou worden... ging hier juist de zon schijnen... en werd het een aangename eerste Kerstdag... Het werd nog aangenamer en gezelliger toen onze kinderen en kleinkinderen kwamen... En als nu de Kerstwens van onze koning ook nog uit mag komen... zou ook de wereld er een stuk aangenamer uitzien.... Het woord " samen " kwam diverse keren voor in zijn toespraak... "Samen" moet al beginnen bij ons thuis... in onze eigen straat... wijk... dorp... Samen verbindt... maakt het leven gezelliger... aangenamer... Wat een mooie gedachte zou dat toch zijn... samen in vrede leven op onze aardbol... Ik heb het geluk om in een klein dorp te wonen... waar " samen " hoog in het vaandel staat... waar al heel veel samen gebeurt... waar alle inwoners een echte samenleving vormen... Nu de rest van de wereld nog....  In mijn tuin staat nu de Kerstroos in bloei... hij hoort pas in februari te bloeien... maar bij mij bloeit hij precies met Kerst... Wat is hij toch mooi... sereen wit met een groen/geel hart... Onbegrijpelijk eigenlijk dat deze schoonheid zo vreselijk giftig is....

Uitzicht...

Hij was er weer vandaag... de zon... en dan ziet alles er veel vrolijker uit... En dan vooral de polder... wat is het gras toch nog groen... groener dan de afgelopen zomer... en dan die prachtige lange schaduwen van de laagstaande zon... De wetering ligt in de schaduw van ons huis... daarom oogt de weerschijn van de lucht donkerder dan dat hij in werkelijk is... Ook de weerschijn van de bomen en de hekken in het stilstaande rimpelloze water is mooi om te zien... Wat een verschil met het grauwe... natte... gisteren... Geef mij dit weer en uitzicht maar... dit verveelt nooit...

Musical ‘ Elf ‘...

Wat een slecht weer op deze zondag... een echte niets-doen-op-bed-blijf-zondag... maar dat kan natuurlijk niet... Gelukkig had onze kleindochter dit weekend haar jaarlijkse uitvoeringen van de musicalschool waar zij op zit.... en vanmiddag was het... wat het weer betrof... een uitgelezen middag om te gaan kijken... En wat een leuke musical was het... petje af voor de cast hoor... 4 uitvoeringen in twee dagen van elk anderhalf uur per keer... zonder pauze... En elke uitvoering een volle bak in Theater Periscoop in Gorinchem... Ze was dan ook behoorlijk versleten na de laatste staande ovatie van het publiek...  Maar puf voor een lekkere pizza met ons... haar mams en broer... had ze gelukkig nog wel... Ondanks de regen was deze middag een perfect begin van de Kerstweek...

Aanpassen...

Vinken zijn echte grondscharrelaars... ze zoeken hun eten op de grond... Omdat er in onze tuin drie katten lopen is dat voor vinken levensgevaarlijk... Ik zal dus nooit vogelvoer op de grond gooien... maar ik leg het voer op een hoog hangende vogelvoerplank in een boom... En dan vooral zonnepitten... want als die op de grond vallen en gaan wortelen zijn ze gemakkelijk uit te trekken... Vogelzaad is een ramp als dat in je tuin valt... elk minizaadje wordt onkruid.... Vogelzaad doe ik dus in een bak... op een rek... boven de vlonder... Alles wat de vogels morsen valt in het water... De vinken in onze tuin zijn inmiddels al zo ver... dat ze ook van de hangende voederplank eten... ze lopen via de boom voorzichtig de plank op... terwijl de mezen en mussen de voederplank gewoon als landingsbaan gebruiken... Tja... als je ook zonnepitten wil eten... moet je je als vink dus gewoon aanpassen... en dat doen ze...!