Grof geschut...

Gisteren heeft tuinman Gerard de buxus eruit gerooid... met grof geschut... Er moest een kraantje aan te pas komen om onze ruggen te sparen... De wortels zaten behoorlijk diep... maar ja... dat mag ook wel na 30 jaar... Ik heb ze toen allemaal eigenhandig in de grond gepoot... langs een gespannen draad... om ze goed recht te krijgen... 30 jaar lang heb ik ze gekoesterd... mest en water gegeven... en laten snoeien... en dan komt er zo maar een vervelend vlindertje die er eitjes op afzet ... waarna de rupsen de buxus kaal vraten... 30 jaar geleden had niemand ooit van de buxusmot gehoord... zelfs 5 jaar geleden niet... en nu is het een plaag geworden... Geen idee waar ze vandaan gekomen zijn... hoe ze hier gekomen zijn... en wie hier achter zit... De Russen... Chinezen.... Noord-Korea... of Trump...?   We zullen het nooit weten... ze geven zeker niet toe...

Vangst...

Vanmorgen zag ik weer eens een blauwe reiger... Het lijkt wel of er tegenwoordig meer zilverreigers dan blauwe reigers in de polder zitten... Deze reiger was aan het vissen uit het slootje naast ons huis... En hij had nog beet ook... en hoe... Hij haalde zo een snoek uit de sloot... zonder aas... Gewoon met zijn blote snavel...  Hij legde de snoek eerst in het gras... om hem later goed beet te kunnen pakken om hem zo in zijn lange nek te laten glijden... met huid en schubben... Ongelofelijk...!  Hij heeft daarna heel lang... met een dikke nek... in het weiland gezeten... Ik denk dat hij gewoon te zwaar was om op te stijgen... 

Duur...

In de tuin valt er weinig meer om op de foto te zetten... Gelukkig heb ik na een verjaardag... in huis... bloemen genoeg om te fotograferen... Zoals deze Pluis-Chrysant... één van mijn favorite winterbloemen... Hij heet Tom Pearce Red... en is voor telers de meest bewerkelijke bloem die er bestaat... Er zijn 7 maanden voor nodig om van een klein chrysantenstekje tot een volwassen " pluizer " te komen... Als de stek zes of zeven uitlopers heeft begint voor de kweker het ambachtelijke werk... het toppen... Met de hand worden de uitlopers verwijderd op twee of drie mooie takjes na... Daarna mogen ze doorgroeien tot ze ongeveer 60 cm hoog zijn en er een mooi knopje te zien is... En dan begint het "pluizen"... elk extra zijtakje moet met de hand verwijderd worden... totdat het enige kostbare knopje kleur krijgt... Over de knop gaat dan een plastic zakje... en als de bloem groot genoeg is wordt hij geoogst...  Dit tijdrovende werk moet wel betaald worden... daarom zijn deze Chrysanten best wel duur als je ze koopt... Maar als ik bedenk wat een werk de teler er aan gehad heeft... dat hij deze bloem diverse keren in zijn handen gehad heeft... dan heb ik de prijs er wel voor over...

Somber...

Een sombere dag vandaag met veel wind... En dat voelde best wel koud aan... Bij een sombere dag hoort een sombere kleurloze foto... Is de ene plant nu bezig om zijn bladeren af te schudden en in winterslaap te gaan... een andere plant is op dit ogenblik hard bezig om knoppen te maken voor komend jaar... En dat is deze Camelia... die als eerste bloeit in mijn tuin in het nieuwe jaar... Als hij de winter overleeft... want hij houdt niet van strenge vorst... bloeit hij al in februari... Dan komen er uit deze knoppen mooie dubbele...  soort rozen te voorschijn... De kleur weet ik niet zeker meer... ik dacht een witte... want er staan twee Camelia’s in de tuin... een roze en een witte... Over drie maanden is deze foto niet somber meer... dat laat ik jullie dan wel zien... 

Sneeuw (bes)...

Het was een maandag met wat somber weer... met in de middag wat miezerregen... Wel vond ik het koud... dat kwam door de noord-oosten wind... En het schijnt nog kouder te worden... met een gevoelstemperatuur van min 5 graden... en sneeuwbuien... Vanmiddag nog gauw de sneeuwbes op de foto gezet voor dat ze ondergesneeuwd wordt... Een wonder trouwens dat er nog bessen aan de struik staan want merels en lijsters zijn gek op deze witte bolletjes... Voor mensen zijn deze sneeuw- of klapbessen behoorlijk  giftig... niet door de sla doen dus...!  Verwerken in bloemstukken is ook geen optie... binnen een paar dagen worden de witte bessen bruin en gaan ze rotten... Je moet ze dus gewoon aan de struik laten staan... wachten op een sneeuwbui... en dan een mooie foto-kerstkaart maken...

Jeukpoeder...

Deze joekel van een rozebottel is van mijn roze klimroos... die in de achtertuin staat... En wist u dat men van rozenbottels jeukpoeder maakt...? Jeukpoeder is een poeder dat op de huid jeuk veroorzaakt en te koop is in feestwinkels... In rozenbottels zitten zaden met kleine haren erop... Deze haartjes irriteren de huid... en dat geeft een jeukerig gevoel... Als je gaat krabben wrijf je de haartjes in de huid en wordt de jeuk nog erger... Van rozenbottels kun je ook jam maken... je kan ze heel koken... of doorsnijden en de pitten verwijderen... doe dit wel met handschoenen aan voor de jeuk... daarna koken... en dan krijg je zelfgemaakte roosvicee... barstensvol met vitamine C... Ik doe er niets mee... deze bottel is voor de vogels...

Flets...

In de tuin staan nog maar een paar bloemen te bloeien... waaronder deze Clematis... Een nakomertje... die met de laatste krachten van de plant nog in bloei staat... Hij is ook wat kleiner uitgevallen dan zijn voorgaande broers en zussen... en veel fletser... Hij hoort eigenlijk dieppaars te zijn... is dus duidelijk wat vitamientjes te kort gekomen... Toch is deze bloem ook nog het bekijken waard... en uitbloeien doet hij niet... ik denk dat hij zal bevriezen...