Stoppen...!

Ik stop er dus mee... met de buxus in mijn voortuin... Volgend voorjaar gaan ze eruit...!  Ik ben het zo zat om achter die buxusmot aan te rennen... dit jaar wel drie keer laten spuiten en nog vreten de rupsen de buxusblaadjes op... Het kostte me inmiddels al klau.... eh... handen vol met geld voor gif... waar ik eigenlijk op tegen ben... Ik weet dat de buxus niet dood gaat... en volgend jaar weer uitloopt... maar ik vind het nu geen gezicht... Buxus hoort groen te zien en niet geel... zo als nu... Het besluit is dus genomen... maar één stuk mag blijven staan... Daar gaan ze ooit graven als er glasvezel komt... en dus heeft het geen nut om daar nu te gaan renoveren... Ik heb nu heel de winter de tijd om na te denken over een nieuw voortuinplan... Het wordt wel 65 plus natuurlijk... met weinig onderhoud...

Stille aanbidder...

Het was even wennen vandaag hoor... wat een koud windje waaide er... Geen weer om buiten te zijn... hoewel de zon wel scheen... Achter het glas zag de wereld er zo vriendelijk uit... maar uit de zon en in de wind....brrrrr.... Binnen blijven dus... maar dat was geen straf voor mijn stijve tuinspieren... die kregen vandaag de kans om even bij te komen...  Vanavond zag ik deze roos op mijn picknicktafel liggen... de New Dawn... een klimroos.... Deze gekkerd is door de kieren van de tafelplanken gegroeid... en is nu dus geen klimroos meer... maar een ligroos... Hem terugtrekken lukt niet meer... dan beschadig ik hem... Hij heeft ook nog een knop... dus laat ik hem maar liggen...  Eigenlijk is het wel een leuk gezicht... het is net of iemand hem voor mij heeft neer gelegd.... Als de buren nu maar niet denken dat ik een stille aanbidder heb...

Hulp...

Vandaag weer bergen werk verzet in de tuin en rondom ons huis... En wat fantastisch dat manlief na 44 jaar huwelijk nu tijd heeft om te helpen... De ladder werd opgezocht  om de goten herfstklaar te maken... Al het blad en mos zijn eruit gevist en de goten zijn met de tuinslang doorgespoeld... Ook de gootbakken en overstekken werden gelijk mee genomen... Zelf was ik ook druk... de achtertuin is winterklaar... twee groene kliko’s zijn weer gevuld... Daarna snel nog naar de Welkoop gereden om winterviolen te halen... Morgen zal ik de rekening wel gepresenteerd krijgen.... spier- en rugpijn...

 

Stekelig...

Heel veel planten en bloemen zijn na de regen van het afgelopen weekend aan hun tweede jeugd begonnen... Zo ook mijn Borage of Komkommerkruid... Eigenlijk staat hij behoorlijk in de weg... langs ons looppad... maar hij kwam hier spontaan op... dus liet ik hem maar staan... Leven en laten leven... zeg maar... Hij was uitgebloeid en begon al zwart te worden... nu maakt hij weer nieuwe knoppen aan en  bloeit hij weer opnieuw...  Als je de plant zo uitvergroot ziet... als op de foto... begrijp je niet dat de bloemetjes te eten zijn... Wat een stekels heeft de Borage... lijkt wel een cactus.... Gelukkig zijn het zachte stekels... ze blijven niet in je vel hangen...  De hommels hebben de plant ook weer weten te vinden... nog even nectar verzamelen voor de winter... 

Keuzes...

Wat was het een heerlijke dag vandaag... de zon scheen uitbundig en er was weinig wind... Vanmorgen dus rap mijn planning omgegooid... en aan de tuinklussen begonnen... Aan het eind van de dag was er veel gebeurd in de tuin... parasol naar binnen... onkruid gewied... wat potten geleegd... en het belangrijkste en de grootste klus geklaard : dat was de vijver winterklaar maken... De waterplanten zijn uitgedund... de algen verwijderd... en manlief heeft de pomp goed schoongemaakt... Door dat mooie weer was er weer veel te fotograferen rondom ons huis... Bloemen en dieren genoten ook van de zon... Ik had zoveel foto’s gemaakt dat het moeilijk kiezen was voor deze blog... Het is een koolwitje geworden... snoepend van de Lobelia’s...

Explosie...

Mijn Portulac explodeerde vanmiddag toen de zon begon te schijnen... Alle knoppen waren in een mum van tijd open... ze reageeerden  heel heftig op de zonnestralen... Door de vele kleuren van de bloemetjes wordt je vanzelf vrolijk... en na die natte sombere zondag kon ik dat wel gebruiken... De Portulac... ook wel Postelein of Mosroos genoemd... komt oorspronkelijk uit Zuid- en Midden-Amerika... Daar heerst een droog en heet klimaat... en daarom heeft deze plant dikke... vlezige bladeren ontwikkeld om water in op te slaan... Het is dus een vetplant... en heel geschikt voor onze toekomstige hete...droge zomers... Volgens de geleerden dan hé... ik geloof meer in hoge- en lage drukgebieden die de windrichting bepalen... die droge of koude lucht meebrengt...  Maar dat terzijde... De Portulac is helaas niet winterhard... Bij de eerste nachtvorst wordt hij snot... Vannacht mag hij dus binnen slapen... 

Zonnetje...

Nee... de zon was vandaag niet te vinden buiten... maar binnen wel... Dat kwam door het bezoek van de kinderen en onze kleinzoon... die vanmiddag het zonnetje in ons huis was... Het is toch zo’n lief... vriendelijk manneke.... Hij begint al lekker te brabbelen.... en is een echte charmeur volgens zijn vader... Hij zwaait naar alle mooie meisjes... Hij zwaait namelijk naar iedereen die hij tegenkomt... De kattenmand was zijn favoriete plek... en voorbij zwemmende eenden zijn favoriete dieren...