Stemming...

Wat was het toch een heerlijke avond... de zon scheen... bijna geen wind... lekkere temperatuur... overdrijvende ballonnen... en de stilte van de polder... En dat had ik even nodig na een moeilijke... verdrietige... maar ook mooie middag... Samen met mijn poezen heb ik naar de ondergaande zon zitten kijken en deze dag kunnen overdenken... Even alles laten bezinken... Één zin die ik vanmiddag hoorde bleef maar door mijn hoofd dwarrelen... dat als iemand overleden is...  zij niet is "heengegaan"... maar ons is "voorgegaan"... En zo is het... we "gaan" allemaal een keer...niemand uitgezonderd... Waarom deze zin mij zo raakte... geen idee... misschien omdat heengaan zo definitief is... en voorgaan niet... Gek eigenlijk dat er tussen de woordjes heen en voor zo’n groot verschil zit in gevoel... En wat is dat toch met katten... ze zaten alle drie bij me... net alsof ze mijn stemming aanvoelden... 

Bessentijd...

De bessentijd breekt weer aan... Mijn Lijsterbesboom staat vol met trossen oranje/rode bessen... en worden nu dagelijks bezocht door hele kuddes spreeuwen...  Bezoeken is eigenlijk een te net woord... de spreeuwen vallen de boom gewoon aan... en in... en ze maken er ook nog een klere bende van...  Ik denk dat deze boom de enigste boom in ons dorp is... die ons hele dorp gezien heeft... die een rit gemaakt heeft van 6 km en het hele dorp bekeken heeft... Hij heeft namelijk In de jaren ‘90 mee gedaan aan een optocht die door het dorp trok... hij stond als versiering op een kar... en won ook nog de eerste prijs... Toen was hij nog een boompje... nu is hij een grote boom met heel veel bessen... die de spreeuwen nu opeten... en straks de zaadjes weer uitpoepen... die weer nieuwe Lijsterbesboompjes worden... De cirkel is weer rond...

Tweede leven...

Het wordt nu echt zoeken naar nog wat bloeiends in de tuin... Ik vond deze Campanula in een hoekje van de tuin... waar ik hem neergezet had omdat hij uitgebloeid was...  Daar schijnt hij het zo goed naar zijn zin gehad te hebben... dat hij nu voor de tweede keer in bloei staat... Waarschijnlijk omdat hij onder de heg al die tijd in de schaduw heeft gestaan... lekker koel in die hitte... Nu heeft hij weer een plekje op het terras gekregen... in de zon als die schijnt... en zo nu en dan in de regen... 

Ruisdael...

Het was vandaag een echte Ruisdael-dag... een dag met alleen Ruisdael luchten... Echte Hollandse luchten... waardoor de Haarlemse schilder Jacob van Ruisdael rond 1650 zo beroemd is worden... Hij schilderde als eerste de prachtige Hollandse wolkenluchten... waardoor  vele andere schilders geïnspireerd werden en Holland een bedevaartsoord werd voor landschapschilders... Voor hen was het licht en het landschap in de Nederlanden het mooiste van Europa... mooier dan de stoffige en dorre landschappen van Frankrijk en Italië... En ik ben het helemaal eens met die mannen die dat 300 jaar geleden al vonden... 



Naaktslak...

Nu er soms weer wat nattigheid uit de lucht valt... komen de slakken ook weer te voorschijn... Vanmiddag zag ik dit exemplaar voorbij schuiven... een gevlekte akkerslak...  Deze soort had ik nog nooit eerder in mijn tuin gespot.. meestal zijn het zwarte wegslakken die hier alles opeten... De gevlekte akkerslak is een landnaaktslak en wordt 6 cm groot... en is een alleseter... Hij eet planten... schimmels... paddestoelen... kleine insecten... en zelfs uitwerpselen van andere dieren... Zelf is hij een lekker hapje voor egels... vogels... en reptielen zoals padden en hazelwormen... maar hazelwormen wonen volgens mij niet in Goudriaan... dat zijn hagedissen zonder poten die op  slangen lijken...   Hier wonen alleen maar  " pieren "...

Luis...



Vandaag maar wat aangerommeld... het leven gaat toch weer door.... hoewel mijn gedachten nog veel afdwaalden naar diegenen waarvan het leven nu stil staat... De klimroos onder onze overkapping zat helemaal dik in de luis... en luis poept een soort zoetige kleefstof uit... Het gevolg is dat alles wat onder de overkapping staat... kleeft... Gatsie...! Op die zoetigheid komen weer wespen af... heel veel wespen... en dat is lastig buiten zitten... Ik heb dus de snoeischaar gevat en de klimroos rigoreus afgeknipt... ingekort... en waarschijnlijk verziekt... Met de tuinslang daarna alles schoongespoten... en gepoetst... en hoppa... ik kan nu rustig... zonder gekleef en gezoem... weer lekker buiten zitten... De Fuchsia onder de overkapping zit ook in de luis... het zijn de laatste bellen die er nu aan hangen en als die vallen gaat de plant de kliko in...  Ik ga geen luizebos in huis laten overwinteren...

The Rose...

In een dorp zoals Goudriaan is het van "ons kent ons"... dus als je ‘s morgens wakker gebeld wordt met de mededeling dat er iemand uit het dorp plotseling overleden is... staat het kippevel op je armen... en ben je de hele dag van slag... Tenminste... dat had ik vandaag... De zin om een leuke blog te schrijven heb ik dus ook niet... sorry... Wel heb ik deze roos op de foto gezet... de laatste die nog staat te bloeien in mijn tuin... als symbool... dat je in de bloei van je leven zo weggerukt kan worden...

Het leven schenkt je lieve... blije... mooie dagen

Soms sta je duidelijk bij het leven in de gunst

Als het je goed gaat hoor je zelden iemand klagen

Maar met de droeve dagen omgaan... da’s de kunst...

                                         Toon Hermans