Kransjes...

Deze zondag was een zondag zonder zon... een heerlijke bijkomzondag dus... Wat een verademing na de afgelopen hitte... en eindelijk weer eens goed geslapen... Op naar de komende zonnige week... perfect voor vakantievierend Nederland... maar voor de land- en tuinbouw en de veeteelt minder positief... veel regen wordt er nog steeds niet verwacht... Mijn tuin krijgt nu regelmatig polderwater... en de vijver vul ik ook bij met water uit de polder...gelukkig is dat nog steeds geen probleem... In de vijver bloeit nu de Watermunt... met paarse bloemen die als kransjes rond de steel staan... De bladeren ruiken naar pepermunt... en die kunnen als smaakmaker aan thee worden toegevoegd... Insecten zijn gek op de nectar uit al die kleine buisbloemetjes... die samen het kransje vormen... Toch iets kleur in de vijver... want verder is hij behoorlijk dichtgegroeid met waterplanten... en gewoon een saaie boel geworden...

Atalanta...

Deze vlinder... een Atalanta... zat vanavond op onze regenpijp nog even van de zon te genieten... Je kan zien dat het bijna avond wordt... hij heeft zijn lampjes op zijn sprieten al aangezet... grapje natuurlijk... maar het lijkt echt of de puntjes licht geven... De Atalanta... hij wordt ook wel Admiraalvlinder genoemd vanwege zijn oranje strepen... is één van de meest voorkomende vlinder in Nederland... Het is een trekvlinder... in het najaar vliegt hij terug richting de Middellandse Zee... om te overwinteren... Hij doet daar met een gunstige noordenwind ongeveer 5 weken over... Zijn grootste obstakels  onderweg zijn de Pyreneeën... zowel op de heen- en terugweg sneuvelen er heel veel... Dat hij veel in Nederland voorkomt komt door de brandnetel... dat is zijn "waardplant"... de plant waar zij haar eitjes oplegt omdat de rupsen gek zijn op brandnetelblad... Verbazingwekkend eigenlijk dat zo’n licht... fladderend insect... de weg weet naar de Middellandse Zee... zonder TomTom ... 

Hoog zomer...

Wat zou de overtreffende trap van hoog zomer zijn.... Ik denk héééééél hoog zomer... want dat was het vandaag... heel hoog zomer... en dan ben je gewoon aan het bladruimen... samen met poes Saar... Mijn sierappelboom heeft er namelijk geen zin meer in en laat zijn blad nu al vallen... Hij voelt zich waarschijnlijk net als ik... moe... moe en nog eens moe... en vreselijk heet... Ik heb er nu dus ook geen zin meer in... vandaar dit korte blogje... pfffff... 

Weer niet...

Eh...nee...buurman boer stond niet in lichterlaaie... Gelukkig niet... het was de zware bui die boven het westen van de Waard en Rotterdam hing... en waar de zon achter scheen... Overal rond ons heen viel regen... maar in Goudriaan weer geen druppel... Er was alleen een flinke windvlaag... zodat het nu op mijn gazon vol ligt met verdorde bladeren... Nu zit ik ook niet op noodweer te wachten zoals in Rotterdam... maar een beetje regen had wel de boel even opgefrist... Morgen misschien nieuwe kansen...

Gezegdes...

Wat een heerlijke ochtend hadden we... Ik kon weer buiten zitten zonder te smelten... en nog wat achterstallige klusjes kunnen  doen voordat de zon weer te voorschijn kwam... De bloemen stonden te juichen na het verfrissende buitje regen neem ik aan... Na de middag heb ik me snel weer opgesloten in huis... ramen en deuren dicht... om de hitte buiten te houden... Gelukkig was er een spannende Tour de France rit op t.v. met prachtige natuurbeelden van de  Pyreneeën.... Ik heb na de regen weer met verbazing naar deze waterdruppels gekeken... druppeltjes voor het stof... een druppel op een gloeiende plaat... en ze lijken ook nog als twee druppels water op elkaar... Toch waren het niet de druppels die de emmer deed overlopen... daar waren het er te weinig voor...

Proces...

Ik was vanmorgen al om half zes wakker en ben lekker buiten gaan zitten... Het was weer eens wat anders de zon op te zien komen dan onder te zien gaan... Ik heb een uur lang zitten genieten van het hele proces... want dat is het... De grondmist...die met de zonsopkomst langzaam oploste... was prachtig om te zien... Je zag alleen de boomkruinen... De ganzen... die ik wel hoorde maar niet zag... De buurpaarden die in de mist stonden te suffen... en dan de zon die stukje voor stukje boven de horizon uit kwam... totdat hij die grote warme bol zou worden... waarvoor ik later op de dag naar binnen zou vluchten... 

Hart...

Verwacht deze week niet veel van mij... overdag kom ik niet buiten om foto’s te maken... dit is namelijk niet mijn weer... veel te warm...  Ik heb er echt last van... ben moe... heb pap in mijn benen... maagkrampen en hoofdpijn... Ik denk dat ik de komende dagen maar in de koffiecorner van de Albert Heyn ga zitten... en daar een boek ga lezen...  In heel veel tuinen bloeit nu de tuin-Hibiscus... de nationale bloem van Zuid-Korea. Hij heeft het wel naar zijn zin nu... hij houdt van veel zon want hij komt oorspronkelijk uit Azië... Toch is hij winterhard... vandaar dat je deze plant in veel tuinen tegen komt... in verschillende kleuren... De mijne is wit... en door de zelfde tekening op elk bloemblaadje... vijf stuks... zorgen ze samen voor een prachtig roze/rood hart... Hier heeft de natuur weer goed over nagedacht...