Soppen...

Aan het einde van deze tweede pinksterdag hadden we weer een mooie zonsondergang... Voor mij was het een drukke tweede pinksterdag... Ik had eindelijk de moed bijeen geraapt om de overkapping schoon te maken... Wat een rotwerk... ik kan er overal net niet bij... dus stond ik op mijn tenen... wiebelend op de bovenste trede van een trap... onder een warm dak waar de zon op scheen... boven mijn macht te soppen... met een frozen shoulder... Maar oh... wat is het opgeknapt... en schoon geworden... Ik heb mijzelf een schouderklopje gegeven... au...au.... Volgend jaar zoek ik een glazenwasser.... die is vast goedkoper per uur dan de fysiotherapeut... 

Fuut...

Terwijl wij vanmiddag op ons terras verpoosden... was een fuut zijn avondmaal aan het verzamelen... Meestal zijn ze samen... maar ik denk dat ma fuut ergens zit te broeden... Pa ving dus deze vis... een behoorlijk groot exemplaar... ik denk een baars... maar zeker weten doe ik het niet... Ik kan een voorn en een bliek uit elkaar houden... en een snoek en een paling... maar meer ook niet... Hij had moeite om hem door zijn keel te laten glijden.... en ging diverse keren onder water met zijn prooi... Waarschijnlijk om hem in een goede positie te krijgen om hem op te eten in verband met de stekels van de baars... die niet overdwars zijn keel in kunnen... Toen hij hem tenslotte in de juiste positie had ging het snel... hap... slik... weg... Later zwom hij voorbij met een klein visje in zijn bek... avondeten voor ma fuut... denk ik... 

Fuck...fuck...Fuchsia...

Als ik naar mijn Fuchsia’s kijk moet ik altijd aan dit liedje denken... uit de tv-serie Ja zuster... Nee zuster : een stekkie van de Fuchsia... De tekst is van Annie M.G. Schmidt... en was in 1967 best wel een beetje gewaagd... De Fuchsia is inderdaad makkelijk te stekken... Mijn moeder deed het vaak... ze knipte een jonge loot van de plant... pootte die in een potje met wat vochtige grond... stokjes ernaast... en dan een plastic zakje erover die met een elastiekje vastgezet werd om het potje... Zo kreeg je een minikas... en had je het volgende jaar weer nieuwe Fuchsia planten... Ik ben een kind van de na-oorlogse welvaart... ik koop elk jaar nieuwe... en sinds een paar jaar zitten ze ook nog in bijpassende gekleurde potten.... Niks meer gesleep met potten... potgrond... en gedroogde koemest... Kopen... en klaar is kees...!

Rozenknopsnuitkevertor...?

Je leest regelmatig dat het slecht gaat met de insecten in Nederland... Nou, niet in mijn tuin... daar zitten nu insecten die ik nog nooit in mijn tuin gehad heb...  En ze zijn gek op mijn rozen.... niet omdat ze zo lekker ruiken... maar om dat ze lekker smaken.... Ze vreten namelijk al mijn rozenknoppen op... Zodra de knop kleur krijgt wordt hij aangevreten... hele gaten ontstaan er in de knop... Wie of wat dit doen weet ik niet... Er wonen ook luizen in mijn rozen... maar die zuigen alleen sap uit de roos... en rupsen en slakken eten alleen de bladeren... Het moet iets of iemand zijn met scherpe tandjes.... of zouden het soms vogels kunnen zijn... ik heb geen idee... 

Makkelijker...

Ik vond het koud vandaag...  Ik had grootse plannen om in de tuin te gaan werken... maar met die straffe koude noordenwind was het geen doen...  De potgrond waaide gewoon uit mijn handen...  Gisteren was ik al op plantenjacht geweest maar nog niet helemaal geslaagd... ik wil dit jaar geen hanggeraniums in mijn bloembakken maar hangbegonia’s... en die kan ik maar niet te pakken krijgen... Begonia’s zijn wat makkelijker te onderhouden... je hoeft de uitgebloeide bloemen er niet uit te halen... Vanmiddag dus maar weer op begoniajacht... ik heb de hele Alblasserwaard en een stuk Heusden en Altena afgereden... maar nergens zijn rode Hangbegonia’s te vinden... Ook de grote buiten Begonia’s zijn nergens te koop... Uiteindelijk heb ik 4 kleine hangbegoontjes weten te scoren bij de Praxis... niet genoeg om drie lange bloembakken mee te vullen... Volgende week maar verder zoeken... Op de foto mijn mini petunia... ook een veel makkelijkere plant dan zijn grotere broer... Deze kleeft niet en de uitgebloeide bloemetjes vallen er vanzelf af... 

Gewôôn...

Vandaag een foto van een klein stukje Goudriaan... een foto van een klein stukje van het veenriviertje de Goudriaan... ontstaan bij de ontginning van dit veengebied in de dertiende eeuw... Dit riviertje diende als vertrekpunt voor het graven van de sloten en het aanleggen van de langwerpige kavels...ten zuiden en noorden van "de Goudriaan"... Nu dient hij als afwatering van de polder en om van te genieten als je door het dorp gaat... Vooral nu is hij op zijn mooist... met fluitenkruid en andere wilde bloemen op zijn oevers... Ja... want een rivier heeft een oever... maar wij zeggen gewoon de slootkant...de wal... of in het gras... hoor... Ons dorpsbewoners blijven bescheiden... lopen niet naast onze schoenen... blijven gewoon gewôôn...

Bezig...

Heerlijk om weer thuis te zijn... Op vakantie gaan is leuk... maar thuiskomen is net zo leuk... Vanavond lekker in de tuin bezig geweest... de kanten van het gazon geknipt... en heel veel klimop uitgetrokken onder de heg... en daarna de heg geknipt... De eerste kliko zit weer vol... Voor de Pinksteren wil ik de tuin rondom ons huis weer glad en onkruid vrij hebben... De Ijsheiligen zijn voorbij dus kunnen nu de eenjarigen gepoot worden... Ook heb ik natuurlijk op vakantie weer zaadjes van vreemde planten lopen "jatten"... die gaan deze week... samen met de zaadjes uit Madeira de grond in... Ben benieuwd of er wat van terecht komt... Werk zat dus... naast het gewone huishouden... maar met dit weer is het geen straf om buiten bezig te zijn...