Wazig....

Vandaag een wat wazige foto...sorry...maar ik had geen tijd om een betere te maken... Ik was druk bezig om ons huis te ontkersten... de meeste versieringen zitten weer in hun dozen...dennennaalden zitten in de stofzuigerzak... de ramen zijn weer gezeemd... nou ja...een gedeelte... en het eetkamergedeelte is helemaal gesopt... Toen ik even in de keuken was zag ik mijn grote vriend zitten... op mijn buxusbol in de voortuin... Het was “mijn” winterkoninkje...of klein Jantje... het gezelligste vogeltje in onze tuin... Zodra ik buiten kom begint hij te roepen... tit-tit-tit... tit-tit-tit...waarschijnlijk uit angst...maar ik denk maar dat hij mij begroet... Dat de foto zo wazig is heeft meerdere oorzaken....ik had geen tijd om scherp te stellen...want Jantje zat niet stil...Jantje is een rap vogeltje... en mijn keukenramen zijn verschrikkelijk vies...kerstvet aan de binnenkant...en gewoon smerig aan de buitenkant... Vrijdag zijn ze aan de beurt... O...en dat bruine ding tussen de struiken was de laatste oliebol... die mogen de vogels opeten...

Jona...

Meestal zoeken reigers hun eten in de sloot... maar deze zilverreiger was... net als de roofvogels...  op jacht naar muizen... Of was het een mol die hij later ving... Dat kon ik niet goed zien vanuit mijn “luie” stoel... Maar wat moet die zilverreiger een sterke maag hebben...met huid en haar gleed hij levend naar binnen... Vraag me toch af...hoelang die muis nog leeft in zijn maag... zal hij proberen om nog te ontsnappen... of stikt hij... geen idee... Ik moet dan altijd denken aan Jona...in de buik van een walvis...die werd weer heelhuids op het strand uitgespuugd... Maar dat heb ik de zilverreiger niet zien doen...uitspugen....

Helder...

We hebben een paar koude nachten achter de rug... Het voordeel van oostenwind met vorst is dat overdag de zon schijnt... Heerlijk dat koude heldere weer... gezond ook... en ik kan weer heel ver de polder in kijken... Wat me vandaag vooral opviel is dat er zo veel roofvogels  boven de polder vliegen... Zouden er soms veel muizen in de polder lopen... want meestal is het één de oorzaak van het andere... De nieuwe blaadjes van de waterlelie in mijn vijver zijn inmiddels opgevreten... door een eendenpaar... Die aten vanmorgen liever frisse jonge groene blaadjes dan bevroren gras... En gelijk hebben ze natuurlijk... Die waterlelie maakt in de lente wel weer nieuwe blaadjes...

Voorjaar...

Wat is dat toch met de natuur...heeft dit soms te maken met klimaatverandering...?  Vanmiddag liep ik even een rondje door de tuin...even wat frisse lucht opsnuiven...en daar zag ik dat veel van de planten al voorjaarskriebels hebben... De Camelia staat volop in de knop...maar dat hoort zo...maar ook de klimhortensia heeft al groene knoppen... De Clematis en Ooievaarsbek hebben zelfs al nieuwe blaadjes...net als de boeren Hortensia’s... De Rozen achter in de tuin zijn zelfs hun oude bladeren nog niet kwijt...en er staat nog één klein roosje te bloeien... Ook de klimroos onder de overkapping heeft al zijn blad nog... zelfs de waterlelie in de vijver loopt al uit...en heeft onder water al mini blaadjes gemaakt... Als het gaat vriezen...gaat er weer veel kapot...zeker dat tere...jonge groen... De winter is nog maar net begonnen... maar de planten hebben er schxxxxt aan...die voelen alleen maar de temperatuur...denken nu is het lente...en doen gewoon wat ze moeten doen...

Geveld...

Daar ligt hij dan....in bonken en stukken... Het was de treurwilg die in de tuin van de buren stond... Ruim 30 jaar oud was hij... drie eigenaren heeft hij gehad... heel wat kinderen heeft hij zien opgroeien...en heel veel kinderen heeft hij voor het eerst op de schaats zien staan... De vogels die op zijn takken hebben gezeten zijn inmiddels niet meer te tellen... soms zaten er ‘s nachts uilen in te oehoeen... en duiven hebben regelmatig nesten in zijn kruin gemaakt... Maar vandaag is hij geveld...het was zijn tijd... hij werd veel te groot voor een nieuwbouw tuintje...  Meermalen heb ik angsten uit gestaan bij zware stormen...hoe hij dan heen en weer bewoog... Vooral als hij vol in het blad stond... Want als hij zou vallen was het wel op ons huis... en in onze tuin... Ik...als natuurliefhebber...zal hem missen... Ik...als tuinliefhebster...ben blij... want ik heb nu weer zon in mijn tuin...en op mijn terras....!

Zielig...

Na regen komt zonneschijn...zegt men... Maar vandaag was het miezerig... na regen en storm... Omdat ik enkele dagen niet mijn bed uit geweest was...en dus ook niet buiten...hebben de tuinvogels deze dagen geen voer gehad... Nou is dat geen ramp want het vriest niet en de vogels kunnen zelf nog genoeg voedsel vinden... maar de Turkse Tortels zijn het inmiddels zo gewend om elke dag zonnepitten van de voedertafel te komen eten... dat ze elke ochtend op mij en de pitten zitten te wachten... Deze Tortel zat vanmorgen te wachten... voor mijn raam... Hij zat een beetje zielig te suffen en was nat van de motregen... Wie weet hoelang hij er al zat... hoeveel dagen... Domme gedachten natuurlijk...want een vogel redt zich wel... Toch heb ik hem snel zijn pitten gegeven... waarschijnlijk meer voor mijn gemoedsrust... dan voor zijn honger...

Code geel...

Wat een winderig dagje was het vandaag ...er waaide een zuidwester storm over Nederland... Alle stormvloedkeringen in Nederland gingen dicht vanwege het hoge water... Hier in de polder was uit voorzorg het water al in de boezem gemalen... toch zwiepte de wind het water in de wetering behoorlijk op... Omdat code geel van kracht was waagden de watervogels zich vandaag ook niet op hun waterweg... te veel hobbels op het water... Eenden...meerkoeten... en waterkipjes... zaten gebroederlijk bijeen op het weiland te wachten tot de storm ging liggen... terwijl ze het weiland van buurman boer gebruikten als “water” wegrestaurant...