Kerst

Het was vandaag een heerlijk rustige...sneeuwloze...en zonloze Eerste Kerstdag... Ik las net dat deze maand december de somberste maand was in de afgelopen 30 jaar... Ik ben het dan ook behoorlijk zat hoor...die kleurloze dagen van de afgelopen tijd... Maar morgen komt hij...de zon... zo nu en dan weer even te voorschijn...zegt men... Zo niet...ga ik gewoon op zoek naar hem... Op de foto wat Kerstversiering in ons huis... sparrengroen.... wat lampjes... en een dennenappel of pijnappel... De pijnappel is de vrucht van de pijnboom...in het Latijns heet hij Pinus...maar wij zeggen gewoon “den”... Waar wij oh dennenboom tegen zingen is een “spar”...  De pijnappel staat symbool voor onsterfelijkheid...daarom wordt hij met Kerst veel gebruikt in kerststukjes en hangen wij hem ook als kerstversiering in de kerstboom...

Pan...

Het was niet koud vandaag...en door de wind...die de mist wegblies... was er weer zicht op de polder... De Langerakse molen bij ‘t Achterland was weer te zien...en ook het huis van de achterburen kwam weer in beeld... Vanmiddag...net als andere zaterdagen...boodschappen gedaan... Wat een drama toch in de supermarkt... en wat een eten werd er toch in karren geladen... Het stuit mij echt tegen de borst...dat er op feestdagen zoveel gegeten en gedronken moet worden... Ik doe er niet aan mee...wij eten lekker erwtensoep op eerste kerstdag...met worst...dat dan weer wel... want ik vind het belangrijker met wie je om de pan heen zit...dan wat er in de pan zit... Fijne Kerstdagen...!

Grijs...

Dan heb je de hele ochtend dit uitzicht...daar word ik dus niet blij van... Uitzicht kan ik het eigenlijk niet noemen... bij de verkeersinformatiedienst noemen ze het “slecht zicht”...laten we het dus daarbij maar houden... Op het ogenblik loopt er op Facebook een challenge om elke dag een zwart/wit foto te posten van je dagelijkse bezigheden... Ook ik ben uitgedaagd...maar ik ga er niet aan meedoen... Sorry uitdager...maar ik word zo somber van zwart/wit... Zodra er een challenge komt van kleurige...fleurige...zonnige foto’s doe ik mee... maar nu pas ik... Ik heb de laatste dagen genoeg zwart...grijs en wit gezien... 

Ons zonnetje...

En ik maar roepen dat er altijd wel wat te zien is in de polder...Nou...de laatste dagen dus helemaal niks...niente...nulla... De koeien staan op stal... weidevogels  zijn naar het zuiden vertrokken...en de hazen zijn geschoten voor het Kerstdiner...  De rest is nergens te bekennen... Het is gewoon een dooie boel in het weiland... En door dat sombere weer is er ook nog weinig zicht... Dus vandaag weer wat foto’s binnenshuis gemaakt... De mooiste is natuurlijk van ons zonnetje in huis...kleinzoon Merijn...waar ik vanmorgen op mocht passen... Die heeft geen last van winterdippen...die is altijd vrolijk...hoe hard het ook sombert buiten... Zijn vrolijkheid zorgde voor een “zonnige” ochtend voor mij... De tweede foto is van een kerstbal... Omdat ik dit jaar geen kerstboom in huis heb...heb ik de ballen maar gewoon hier en daar neergelegd...en het staat nog leuk ook...!

Miserabel...

Wat een miserabele dag was het vandaag... Echt een miezerige... donkere dag voor Kerst... De lampen konden al vroeg aan vanmiddag... Buiten was er dus niets te zien...zelfs de vogels bleven weg... Er is dus helemaal niets te melden vandaag... De enigste vogel die ik vandaag zag was deze houten grutto in mijn raamkozijn...  

Zekering...

Ik heb het de hele dag zo koud gehad...en dat is vreemd...want buiten was het prima weer...en binnen stond de verwarming op 22 graden... Het probleem zit dus bij mij...mijn thermostaat functioneert niet goed... Waarschijnlijk komt dat of door een virusje... te veel hooi op mijn vork... eindejaarsstress... of slecht slapen... Geen idee...maar iets heeft bij mij een zekering uitgeschakeld... Nu maar hopen dat hij het morgen weer doet... In de tuin zag ik vanmiddag nog een verdwaalde bel aan mijn Fuchsiaplant hangen... een echte roze kerstbel... Als je er dan een roze kader om heen maakt...lijkt het bijna een zomerfoto... die toch een beetje warmte uitstraalt...

Tortelen...

Eigenlijk heb ik weinig te melden vandaag... Het was een drukke maandag met de geeikte dagelijkse huishoudelijke activiteiten... gewoon dom werk dus...dat helaas wel moet gebeuren... maar niet mijn favorite bezigheid is... Op de foto een Turkse Tortel die de zonnepitten op mijn voedertafel op komt eten... De Turkse Tortel is een soort duif ...herkenbaar aan zijn zwarte bandje om zijn nek... en de enigste vogel die zijn jongen voedt met melk... Dit duivenmelk wordt geproduceerd in de krop...zowel bij pa als moe Tortel... en is rijk aan vetten en proteïne... Na 4 of 5 dagen gaan de jongen over op vast voedsel...zoals insecten... die de ouders eerst weken in hun krop... En daar zijn ze het hele jaar mee bezig...want Turkse Tortels kunnen wel 5 tot 6 legsels grootbrengen... Elk legsel bestaat uit twee eitjes...en daar beginnen ze al in februari mee... Vaak mislukt er ook een legsel...waait het nest uit de boom...of worden de eitjes door eksters en kauwen opgegeten... Maar van de 5 legsels lukt er toch meestal wel één of twee... In mijn tuin komt er regelmatig een paartje Turkse Tortel...ze zitten dan ook echt te tortelen met elkaar...zo lief...!