Langzaam aan begint het kerstgevoel bij mij wat op te borrelen... In de voortuin brandt hier en daar wat kerstverlichting... en binnen hebben de afgezaagde takken van de sierappelboom lichtjes gekregen... Ook in een klein houten boompje hangt een lichtslinger... en er liggen lampjes in mijn vensterbanken... Dat alles kan ik door middel van één druk op een afstandsbediening van schakelstopkontakten aan en uit doen... Heeel handig... was het niet dat de overburen met hun afstandsbediening op de zelfde golflengte zitten... Dat betekent dat als de buren naar bed gaan...en hun licht uit doen...wij in het donker zitten...omdat dan bij ons ook het licht uitgaan... Ik doe het licht dan weer aan... met gevolg dat de buurvrouw ‘s morgens niet snapt waarom haar kerstboom nog brandt... Heel verwarrend dus... maar wel lachen hoor... Ik weet precies nu wanneer de buren thuis komen...vertrekken...en naar bed gaan...Morgen maar eens kijken of we een andere golflengte op gezocht kunnen krijgen...
Belevenissen van Lia… vooral met de bloemen, planten en dieren rondom haar huis en in de tuin .
zaterdag 16 december 2017
vrijdag 15 december 2017
Jacht...
Hoe een koe een haas vangt weet ik niet...maar sinds vanmiddag weet ik wel hoe een kat een muis vangt... Onze kat Jansen was op jacht...muizenjacht... Het was mooi om zijn tactiek te volgen... sluipen... luisteren... poosje doodstil zitten... en dan ineens een sprong... en hebbes... De muis werd gelukkig voor mij, ter plaatste verorberd...meestal brengt hij hem mee naar huis...dan krijg ik hem.... maar ik denk dat hij nu zelf honger had... Het hele ritueel werd gadegeslagen door twee eksters op het hek... die later... toen Jansen al in zijn mandje lag uit te buiken...de restjes opgeruimd hebben...
donderdag 14 december 2017
Schatje...
De laatste sneeuwresten zijn gelukkig verdwenen... Ik ben gek op een winterlandschap en flinke sneeuwbuien...maar als het eenmaal gaat dooien...en de sneeuw wordt pap... dan ben ik er al gauw klaar mee... De foto is nog van afgelopen dinsdag...van een rood opgeblazen bolletje in een struik... Wat is het toch een schatje...de roodborst....maar eigenlijk is het helemaal niet zo’n lief vogeltje.... Hij kan zijn territorium behoorlijk fel verdedigen... soms wel tot dat hij of zijn tegenstander het leven laat... Je ziet ook altijd maar één roodborstje in de tuin... omdat hij geheid andere roodborsten uit zijn territorium jaagt... Onze zomer-roodborsten trekken in de herfst naar het zuiden...en de roodborsten uit Siberië en Scandinavië komen hier heen... Ik zie hem regelmatig op mijn voedertafel zitten...waar hij zich te goed doet aan de gedroogde meelwormen die ik voor hem neer zet... Het roodborstje is namelijk een zangvogel en eet geen zaden maar insecten...
woensdag 13 december 2017
Moeilijke zin...
De regen van vanmorgen deed de sneeuw in het weiland snel smelten...als sneeuw voor de zon... (Moeilijke zin hoor...) Op straat valt het nog tegen....daar is de vastgereden ijskap nog niet gesmolten...fietsen is nog niet mogelijk... en lopen valt ook nog vies tegen... Ik bleef dus vandaag lekker binnen zitten... achter het glas...zonder een glas....maar met een mok thee... (nog een moeilijke zin)... kijkend naar de vogels op mijn voedertafel.... Heerlijk...zo’n nikshoeftdag....!
dinsdag 12 december 2017
Ellende...
Code rood is voorbij...er zat weer blauw aan de lucht vandaag... En omdat het ook niet meer hard waaide was het best wel een aangename middag... Goed weer dus om de kerstversiering voor buiten op te gaan zoeken in de schuur... Vanwege alle rommel die in de afgelopen zomer in de schuur beland is... was dat nog een hele toer... Voor de zoveelste keer heb ik tegen mezelf gezegd dat de schuur nodig opgeruimd moet worden... Daarna begon de jaarlijkse ellende... opgehangen verlichting waarvan de helft het ineens niet meer doet... haspels uitrollen die net te kort blijken te zijn... een kapot kaarslampje in de kerstboomverlichting die ik niet op voorraad heb... geen stekkerdozen kunnen vinden... tyraps die net te kort zijn... en waar heb ik nu mijn schaar gelaten... Zo kan ik nog wel even door gaan... Het laatste karwei is altijd het lastigste...hoe krijg ik al die haspels...stekkers en verloopstekkers waterdicht... zodat bij regen de aardlekschakelaar er niet uitvliegt en ik in het donker komt te zitten... Het testen daarvan is nu dus wachten op de eerste regenbui...
maandag 11 december 2017
Code Rood...
Vandaag lag Nederland onder code rood...vanwege de witte sneeuw... Wie niet naar buiten hoefde voor iets heel belangrijks moest binnen blijven... Makkelijker gezegd dan gedaan... en wat is belangrijk...dat is voor ieder persoon verschillend... Iemand zal zijn werk niet belangrijk vinden...maar zijn baas ziet hem al aan komen...letterlijk en figuurlijk... Manlief bijvoorbeeld rijdt op een vrachtwagen.... die moest naar een fabriek waar men op de grondstoffen zit te wachten... Komt hij niet...ligt de fabriek stil... kunnen er geen producten gemaakt worden...maar moeten de fabrieksarbeiders wel doorbetaald worden... Die kosten worden weer doorberekend...de producten worden duurder...en de consument gaat weer mopperen... Daarom maakte ik mij vandaag boos op al die Twitter en Facebook berichten van mensen die menen dat er bij slecht weer geen vrachtwagens op de weg zouden mogen rijden... Die zelfde mensen willen morgen wel brood en koffie bij hun ontbijt...en benzine kunnen tanken... dat vandaag dus met een vrachtwagen bij de supermarkt en pomp gebracht is... Tja... Op de foto mijn besneeuwde happy ever after krans...wat voor de dieren vandaag niet op ging... die waren niet blij met al dat witte spul...
zaterdag 9 december 2017
Visser...
Nu het kouder wordt lijkt het wel of de dieren ook wat dichter bij de bewoonde wereld komen... Er zitten weer veel eenden rondom ons huis...twee Turkse tortels zitten ook weer elke morgen te wachten tot ze hun müsli krijgen...zelfs een smient zwemt er in het slootje naast ons huis... Wat hebben dieren toch gauw door dat ze ergens eten krijgen als dat nodig is... Blogde ik gisteren over mijn Agapanthus die geen verstand heeft...nou...dieren hebben dat wel...ze kunnen zelfs dingen onthouden...vooral waar ze eten kunnen halen... De zilverreiger moet het helaas nog zelf doen...vissen vangen...want zo gek ben ik (nog) niet dat ik dat voor hem ga doen... Gelukkig is hij zelf een hartstikke goede en snelle visser...