Uitzicht...

Nou zijn wij eigenlijk helemaal geen strandmensen...maar om deze temperaturen nog wat dragelijk te maken...liggen wij al twee dagen aan een strand... Liever struinen wij door dorpjes...pakken een terrasje...bezoeken we kerken...en genieten we van de natuur... Maar daar is het nu echt te warm voor...vanavond om half elf was het nog 29 graden... Op het strand is nog een windje te voelen...en een duik in zee werkt ook verkoelend... We passen ons maar aan aan het weer...en het voordeel is dat ik nog nooit zulke bruine benen gehad heb als nu...en de hele dag dit uitzicht is ook niet verkeerd...

Eigen plekje...

Op een eeuwenoude kasteelmuur...op 800 meter hoogte...groeit dit prachtige plantje met blauwe bloemetjes...Zonder grond...gewoon tussen wat scheuren in de muur...en door regen en ouderdom uitgesleten holtes... Waarschijnlijk heeft daar ooit een vogeltje een zaadje uit zitten poepen...en is daar uit dit plantje gegroeid... Je ziet trouwens hier in Italie de mooiste mossen en plantjes op oude muren groeien...onbegrijpelijk eigenlijk in die hitte... Die oude muren zijn poreus en daarom houden ze vocht vast...waardoor dit plantje kan groeien... Zo heeft ieder plantje zijn eigen plekje op onze aardbol...

Vlinder...

Vandaag verkoeling gezocht in een oerbos...waar de bomen zo hoog zijn...dat er bijna geen zonlicht doorheen komt... Het bos heet Foresta Umbra...wat schemerig woud  betekent... Tijdens een stop voor de pranzo...kwam deze vlinder op mij zitten... Hoe hij heet weet ik niet...maar hij is vast familie van de kolibrievlinder... Hij gaat niet op de bloem zitten maar consumeert de nectar van de bloem al vliegende... net als de vogel kolibrie...

Bosbranden...

Ook wij hier in Italie hebben last van bosbranden....gelukkig niet zo vreselijk als in Portugal...maar ik vond het best wel een beetje eng... Twee uur voordat de brand uitbrak hebben wij nog op die berg gereden...en mooie foto's gemaakt van het uitzicht daar op de stad Mattinata... Op de terugweg zagen wij al wat rook...maar dat bosbrand zo hard kan gaan wist ik niet... Er stond wel veel wind...en door de hitte is het kurkdroog...maar toch... Eerdat wij bij ons huis waren stond de hele bovenkant van de berg al in de hens... Er woonden gelukkig geen mensen...maar het is wel een natuurgebied vertelde de buurman... Hoe er dan brand kan ontstaan...? Waarschijnlijk een weggegooid flesje of glasscherf... waar de zon op schijnt en zo de brand veroorzaakt... Gelukkig hebben ze hier blusvliegtuigen...en tegen de avond was de helft van de brand geblust...en breidde de brand niet meer uit... Wel is in het donker goed te zien waar het nog smeulde...dat zijn al die oranje puntjes op de foto... Er is heel de nacht doorgewerkt door de blussers...toen we wakker werden was er geen vuur meer te zien...alleen rook...en zwarte plekken op de berg... Volgens de buurman herstelt de natuur vanzelf weer... je merkt dat bosbrand hier meer voorkomt...ze doen er zo nuchter over...

Stil en verlaten...

Vanmiddag zijn we door de bergen naar Vieste gereden...een prachtige plaats op het puntje van dit schiereiland...Ik had deze plaats al op de tv gezien omdat het een finishplaats was van de Giro d'Italia... Je kan trouwens goed merken dat de Giro hier geweest is....alle doorgaande wegen zijn opnieuw geasfalteerd... een unicum voor Italie... Het is maar goed dat er remmen zitten op onze gehuurde auto...elke keer als ik iets moois zie roep ik stoppen... even een foto maken... Ook deze bloem moest op de foto...nog nooit gezien en ik weet dus ook niet hoe hij heet... Na de pranzo...lunch...zijn we een poosje naar het strand geweest... Omdat de Italianen werken...en de kinderen nog op school zitten...waren we bijna de enigen die er waren...hoewel het 26 graden was... Ik heb de hele middag het liedje in mijn hoofd gehad van " Aan het strand stil en verlaten "... 

Demonenkruid...

Hier in de Gargano is het nu Oleandertijd...waar je ook kijkt staan Oleanders te bloeien... Ze worden gebruikt als haag in de tuin...als haag tussen de autoweg...sommigen zijn zo gesnoeid dat het grote bomen zijn...of gepoot in een pot op het terras... Deze op de foto stond gewoon in het zand...langs het strand... Hij is heel giftig...zowel de stelen als de bladeren...en werd daarom in de middeleeuwen ook wel Demonenkruid genoemd... De giftige sappen kunnen zowel mens als vee doden...100 gram is al voldoende om een paard te doden... De bloemen van de Oleanders hier zijn veel groter dan in Nederland... dat komt wellicht door de warmte hier...sommigen hebben wel een doorsnee van 4 a 5 cm. en ze ruiken heerlijk... 

Heel vervelend....

En dan word je vanmorgen wakker...en heb je dit uitzicht... vervelend hoor... En de zon schijnt ook nog... nog vervelender dus... En laat er nou ook nog een zwembad bij dit door ons gehuurde huis zijn...een zwembad voor ons tweetjes... Wat een ellende...!  En het ergste moet nog komen: gaan we vanmiddag een stukje rijden...verdwalen we een beetje...steken er vlak voor de auto ook nog even een kudde geiten over...en komen dan onverwachts...in de bergen een boerderij tegen.... Een agriturismo die helemaal zelfvoorzienend is...eigen wijn... eigen olijfolie... brood... jam... vlees... kaas... tomatensaus... enz.. Ontzettend vervelend dus...met als klap op de vuurpijl de lekkerste mozzarella die ik ooit geproefd heb...zo vers van de boer zijn buffels... We hebben hier tot vervelends toe zitten eten...  Wij zitten dus weer even in Italie...genieten weer van het land...het onverwachte... de mensen...en de natuur...en wij vinden het heel vervelend voor jullie...dat jullie dit niet mee kunnen maken....