Wak...

Mijn vijver in de tuin is...vooral nu...een pleisterplaats voor veel dieren.... De pomp...die de algengroei moet tegengaan...houdt ook gelijk de vijver vorstvrij...nou ja...een klein stukkie dan... Rondom de pomp is het water zo in beweging door het fonteintje...dat het niet de kans krijgt om te bevriezen... Gelukkig voor mijn katten...die drinken er altijd uit...maar ook gelukkig voor de tuinvogels...die drinken er nu ook uit...en soms...zoals vandaag...wordt er ook gebadderd in- en rondom het " wak " .... De temperatuur was boven nul vandaag...en dan durven de vogels weer te badderen...als het vriest doen ze dat niet...omdat dan hun veren kunnen vastvriezen... Zelfs een eendenpaar kwam een bad nemen...ze pasten er samen net in... Ik moest gelijk aan Alfred Jodocus Kwak denken....die zong altijd tijdens het badderen : spetter spatter spater...lekker in het water... Dit eendenpaar had waarschijnlijk nog nooit van dit liedje gehoord....ze spetterden wel....maar zongen niet....

Glad ijs...

Vanmiddag heb ik de stoute schoenen aangetrokken...en heb ik me op glad ijs begeven...  Met andere woorden: ik heb mijn bontlaarzen aangedaan en ik ben over het ijs het weiland in gegaan...en een fijne wandeling gemaakt...de polder in.... En...als je er oog...en oren voor hebt...wat is er dan veel te zien en te horen...in de stille bevroren polder... Ik werd vergezeld door een Winterkoninkje...met zijn gezellig getjirp...er liepen zwanen te grazen...een zilverreiger stond op het ijs...in de wal te peuren... er zat een buizerd hoog in een boom...en hield mij goed in de gaten... Toen ik dichterbij kwam...vloog hij weg... In een els...bij de tweede wetering...zaten veel vinken de elzenproppen uit te pluizen....op zoek naar zaadjes... De jeugd verkende...op de schaats... de polder... en op een slootje zag ik een opa met zijn kleinkind schaatsen... Toen dacht ik : wat wonen we toch in een prachtig gebied...en wat is het vandaag een prachtige dag...winter in de polder... de stilte... de zon... geen zuchie wind ... en een ijsbaan met schaatsende kinderen achter je huis...

Echt winter....

Hadden eergisteren mijn katten al ijspret...vandaag waagden de eerste schaatsers zich op het flinterdunne...gladde...zwarte ijs...van de wetering... Gelukkig nog maar een enkeling...een paar fanatieke ijsliefhebbers...want zouden er meerdere liefhebbers gekomen zijn...had het ijs het zeker niet gehouden...denk ik... Als kind mocht ik pas op het ijs...als mijn vader er flink op gestampt had...en er geen scheuren of sterren in het ijs kwamen.... Dan pas zocht mijn moeder de schaatsen op...en mijn vader de bijl...om een wak te hakken...voor als de brandweer water nodig zou hebben...bij een eventuele brand... Dat wak werd gemarkeerd met stukken ijs uit dat wak...en afgedekt met planken en een dikke deken...zodat het niet opnieuw dicht kon vriezen...Tegenwoordig zijn er kettingzagen... Vanmiddag werd er dus geschaatst...gekluund...gegleden...en mannequin gechallengend....Hoera...het is nu echt winter...!

Bevroren...

Het was vandaag een prachtige...zonnige...winterse dag... Vanmiddag was het wel boven nul...er kwam water op het ijs... De pomp in de vijver doet goed zijn best...de vijver is nog niet helemaal dicht gevroren...de katten kunnen nog steeds hun dorst lessen met het vijverwater...De blote dame bij de vijver is wel kei bevroren...ik krijg het gewoon zelf koud als ik naar haar kijk... Ik wilde haar winters aankleden... met een muts en das...maar haar armen zitten in de weg... Een bovenstukje van een bikini zou kunnen...maar die heb ik niet...en om haar nou een beha van mij aan te doen...nou nee...dat wil ik de buren niet aandoen...

IJspret...

Na de vorst...en mist..van afgelopen nacht...was het vanmorgen buiten een prachtige witte bevroren wereld... Een sprookjeswereld...waar op het ogenblik Koning Winter regeert... Het ijs op de wetering is na twee nachten vorst....dik genoeg...voor mijn katten... Hoe ze dit weten...snap ik niet...ik zie ze niet stampen op het ijs...zoals wij doen...of een gaatje boren...om de ijsdikte op te meten... Nee...ze gingen naar buiten...keken naar het ijs op de sloot...en sprongen er zo op...zonder aarzeling... Levensgevaarlijk... zou ik denken...  Ze hadden het trouwens best naar hun zin....ze struinden op het ijs ...de walkanten af...op zoek naar muizennesten...waar ze anders niet bij kunnen...en zaten elkaar na...al slippend over de wetering... Jammer dat ik niet mee kon doen...met hun spel...ik durf het nog niet aan...durf zelfs nog niet te stampen....

Taart...

Vandaag een echte winterse dag...het bleef de hele dag onder nul... en de zon probeerde zo nu en dan...om even door de bewolking te breken... Erg gezond weer... Wat ook gezond is...is de taart op de foto...een heerlijke vogeltaart... Niet gemaakt van vogels hoor...maar voor de vogels... "gebakken" door Goudriaans meesterbakster Corrie...de enige echte vogeltaartbakker van ons dorp... Ze bakt de mooiste creaties... vierkante... ronde... grote... en kleine... en deze hartvormige... en de vogels zijn er gek op... Zeker nu...omdat alles wat voor hen eetbaar is...hard bevroren is... Ik zag vanmorgen een merel in een malusappeltje hakken...met zijn snavel...geen doorkomen aan dus...zijn snavel zou bijna breken...zo hard bevroren... Maar nu staat er dus een taart op mijn voedertafeltje...voor mij een leuke kleurige tafeldecoratie...voor de vogels een heerlijk ontbijtje...lunch...en diner... 

Trouwens...Corrie woont op Noordzijde 26...en heeft nog heel veel "baksels" in haar schuur staan....

Afkalven...

Het hoogheemraadschap verwachtte net als ik...veel sneeuw en nattigheid... Vorige week is dus..uit voorzorg...het polderpeil behoorlijk verlaagd... zodat er genoeg opslagruimte zou komen voor al die smeltende sneeuw... Daardoor viel het mij vandaag op...dat het slootje naast ons huis steeds breder wordt... de slootkant van buurmans weiland stort namelijk langzaam in... Dat heet afkalven...geloof ik...en komt door de golfslag van het water... Nou...zo hoog zijn die golven hier niet...er zal wel wat anders aan de hand zijn...ik denk ongedierte... Mijn katten kunnen hier urenlang naar de grond zitten staren...net alsof ze iets horen of zien.... Het kunnen dus muizen zijn...of waterratten... bisamratten... woelratten...of mollen...die gangen graven in het weiland... Ik heb geen idee...zodra ik buurman boer zie...zal ik het wel melden.... Misschien kan onze rattenvanger de oorzaak wel vinden...en vangen....